تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 143

مساهمون:

ص١٤٣
ور گرايش داشتى بر ما ز روى اقتداء * روى ايمان ميگرفتى كام خود را از خدا
پس اى عمرو ابن عاص ، اكنون كه از حقّ روگردان شدى و بمعاويه پيوستى اگر خدا مرا بشما مسلّط ساخت من دانم و شما :
2 پس كنون كه از حقيقت دور گشتى ، گمرهى * از امام و مقتدا مهجور گشتى ، گمرهى جانب ابن ابو سفيان گرفتى ، گمرهى * از هدايت جانب طغيان گرفتى ، گمرهى گر خدايم چيزگى بخشيد ، من دانم شما * يا به دادم وعدهء تأييد ، من دانم شما ور مرا عاجز نموديد و فتادم ناتوان * پيش رو داريد هر دو ، تير كيفر در كمان ( منطق قرآن بسى گوياتر آمد در بيان * و لعذاب الاخره ابقى - اشدّ و جاودان « 1 » ) ( ناهيا ) عمرو ابن عاص و ابن بوسفيان كجا * صهر محبوب پيمبر ، زادهء عمران كجا ؟ پس درود ( ناهى ) و خواننده بر تو يا على ( ع ) * تهنيت از قول هر خواهنده بر تو يا على ( ع )
پايان نامهء 39
هامش
( 1 ) سورهء طه ، آيهء 127