تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 127

مساهمون:

ص١٢٧
موقع بأسا و ضراّء « 1 » سخت باش و دل مباز * وقت نعماء « 2 » و رخاء ، هم بر توان خود مناز ( كآن عمل مستوجب كبر و غرور و نخوت است * وين عمل مستلزم ضعف و زوال قوّت است ) پس سلام و تهنيت از ما نثار اهل آن * ( صد تحيّت صد دعا ، بر افتخار اهل آن ) ( پندهايت آفريده انقلابى در قثم * عشق را تفسير و معنى مينمايد بر امم ) ( يا على ، پند ترا با زر نويسم لوح دل * تا نمايم بلكه بر انسال آتى منتقل ) ( يا على ، پيوند ما با پندهايت محكم است * طىّ اعصار و قرون با جان شيعه مدغم « 3 » است ) جان گرفتى ( ناهيا ) از وعظ شيرين على ( ع ) * مثل اينكه بودى از انصار ديرين على ( ع )
پايان نامهء 33
هامش
( 1 ) بأسا و ضرّاء دشوارى و سختى روزگار ( 2 ) نعماء خوشى و شادمانى ( 3 ) مدغم ادغام شده