تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 188

مساهمون:

ص١٨٨
109 - نصر 110 - لهب 111 اخلاص 112 - فلق 113 - ناس 114 . « 1 »

سورهء آلا

سورهء رحمن ( تاريخ قرآن ، ص 587 )

سورهء آل عمران ( ع )

سومين سوره قرآن و از سور مدنى است با 200 آيه كه بعد از سوره بقره و قبل از سورهء نساء قرار دارد . مأخذ اسم سوره آيهء 33 است . در اين سوره بحث مىشود « 2 » از : 1 . ايمان و پافشارى بر آن . 2 . توحيد و صفات خدا و جز خدا هيچ چيز لايق دل بستن نيست . 3 . ذكر نام برگزيدگانى چون يحيى ، مريم ، عيسى و داستان ولادت حضرت عيسى ( عليهما السلام ) . 4 . دين اسلام همان دين دست نخوردهء پيامبران گذشته است و همه بايد به آن ايمان آورند . 5 . مسلمانان فريب گفتار نادرست اهل كتاب را نخورند و بر آنها اعتماد نكنند . 6 . غزوهء احد و علت شكست مسلمين كه فريب منافقان را خوردند . 7 . مؤمنان جز بر مسلمانان بر ديگران تكيه نكنند . 8 . هرچه هست متعلق به خداست و خدا به كسانى كه بردبارى كنند در دنيا و آخرت بهترين پاداش مىدهد .

سورهء ابرار ( ا )

نام ديگر سورهء انسان ( دهر ) است . ( منهج الصادقين )

سورهء ابراهيم

چهاردهمين سورهء قرآن و از سور مكى است با 152 آيه . بعد از سورهء رعد و پيش از سورهء حجر قرار دارد . مأخذ اسم سوره آيهء 35 است ( و آن نام پيامبرى است بسيار معروف ) . در اين سوره بحث مىشود از : 1 . توحيد ، بعث ، حساب و جزا . 2 . پيامبران به زبان قومشان ( قوم موسى و اقوام نوح و عاد و ثمود ) فرستاده مىشوند تا قوم بهتر مقاصد آنها را دريابند و عذرى برايشان باقى نماند . 3 . نعمات الهى و وظيفه شكرگزارى و فوايد آن و مضرات كفران نعمت . 4 . انسان براى پرستش آفريده شده نه كفر و نافرمانى ( پس مؤمنان نويد دارند و كافران ترس ) . 5 . يادآورى روز حساب و اين‌كه مهلت ستمكاران از روى غفلت نيست . 6 . شيطان روز قيامت به مردم مىگويد مرا ملامت نكنيد كه خود ستمكار و مستحق ملامتيد 7 . بناى كعبه به دست ( حضرت ) ابراهيم عليه السّلام .

سورهء ابى لهب ( ل ه )

سورهء تبت را گويند ( منهج الصادقين )

سورهء احبار ( ا )

سورهء مائده ( لغت‌نامه ، ذيل احبار - فرهنگ جامع )

سورهء احزاب ( ا )

سى و سومين سورهء قرآن و از سور مدنى است با 137 آيه ( به اجماع ) . بعد از سورهء سجده و پيش از سورهء سبا قرار دارد . مأخذ اسم
هامش
( 1 ) . در موارد بعدى در معرفى و بيان و شرح سوره‌ها ( در آنجاها كه ذكر منبع نشده است ) منابع مورد استفاده عبارت بوده‌اند از : تفسير ابو الفتوح ، تفسير نمونه ، تفسير مجمع البيان ، تفسير كبير منهج الصادقين ، ترجمه‌هاى فارسى قرآن مجيد ، دائرة المعارف فارسى . تعداد آيات سور نيز اكثرا به عدد كوفى ( منقول از حضرت امير ) مىباشد . ( 2 ) . در اين مورد و موارد بعدى به اختصار .