سورهء الم ذلِكَ الْكِتابُ
نام سوره بقره ( پژوهشى در تاريخ قرآن كريم - ص 141 )
سورهء الم
سجده
نام ديگر سورهء سجده ( تفسير نمونه )
سورهء أَ لَمْ نَشْرَحْ
نام ديگر سورهء انشراح ( تاريخ قرآن ، ص 590 )
سورهء امام حسين
سورهء
« وَ الْفَجْرِ »
را گويند .
سورهء امتحان
سورهء ممتحنه را گويند . ( الاتقان ، ج 1 ، ص 195 - منهج الصادقين )
سورهء ام القرآن
سورهء فاتحة الكتاب را گويند ( الاتقان ، ج 1 ، ص 189 - منهج الصادقين )
سورهء ام الكتاب
به سورهء فاتحة الكتاب گفته مىشود چون :
1 . بر ساير سورهها مقدم است و عرب به چيزى كه جامع و يا مقدم بر چيزهاى ديگر كه تابع آن هستند باشد « ام » مىگويد .
2 . اصل قرآن است و منظور از اصل بودن حمد اين است كه همهء قرآن و مطالبى كه در مجموع سورههاست مانند اثبات خدا و وجوب بندگى كه هدفهاى عالى قرآنند در اين سوره بيان شده است ( مجمع البيان ) .
سورهء إِنَّا أَنْزَلْناه ( ا نّ ا ز )
نام ديگر سورهء قدر ( تاريخ قرآن ، ص 590 )
سورهء انبياء
بيست و يكمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 112 آيه . بعد از سورهء طه و پيش از سورهء حج قرار دارد . مأخذ اسم سوره اين است كه شامل قصص بسيارى از انبياء است و در اين سوره بحث مىشود از :
1 . قيامت و آماده شدن براى قيامت .
2 . سرنوشت تكذيبكنندگان و توبيخ مشركين .
3 . تنزيه خداوند از داشتن شريك و ذكر دليل براى توحيد .
4 . كمال قدرت و شمول نعمت خداوند .
5 . عذاب كسانى كه استهزاءكنندگان پيامبران بودند .
6 . سنت تغيير ناپذير : غلبهء حق بر باطل و رستگارى پيغمبران و مؤمنان ( زمين خدا ميراثى است كه به بندگان نيكوكار وى مىرسد ) و هلاك ستمگران و تكذيبكنندگان .
7 . برنامهء پيغمبرانى چون : حضرت موسى ، هارون ، ابراهيم ، لوط ، اسحاق ، يعقوب ، نوح ، داود ، سليمان ، اسماعيل ، ادريس ، ذا الكفل ، ايوب ، ذو النون ( يونس ) ، زكريا ، يحيى ، و ذكرى از حضرت عيسى ( عليهم السلام ) بدون تصريح نام اين بزرگوار .
سورهء انسان
نام ديگر سورهء دهر ( تاريخ قرآن ، ص 589 - تفسير نمونه )
سورهء انشراح ( ا ش )
نود و چهارمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 8 آيه ( به اتفاق ) بعد از سورهء ضحى و پيش از سورهء تين قرار دارد و مأخذ اسم ، آيهء اول سوره است و در اين سوره بحث مىشود از :
1 . بيان نعمتهاى خداوند به پيامبر از انشراح