نقل شده است كه براى هر چيز اساس و پايهاى است و اساس قرآن سورهء فاتحه است . براى اينكه اصل قرآن است و نخستين سورهء آن ( مجمع البيان - الاتقان ، ج 1 ، ص 191 )
سورهء اسرا ( ا )
نام ديگر سورهء بنى اسرائيل است ( الاتقان ، ج 1 ، ص 194 - تاريخ قرآن ، ص 584 )
سورهء اصحاب كهف ( ك )
سورهء كهف را گويند .
( الاتقان ، ج 1 ، ص 194 - تاريخ قرآن كريم ، ص 201 )
سورهء اعراف ( ا )
هفتمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 206 آيه . بعد از سورهء انعام و پيش از سورهء انفال قرار دارد . مأخذ اسم سوره آيهء 45 است .
در اين سوره بحث مىشود از :
1 . دستور به مردم در پيروى از قرآن .
2 . ذكر سرگذشت پيشينيان و فرمان به عدم تكرار رفتار آنها .
3 . نگرفتن دوستى جز خدا و نافرمانى و ناسپاسى خدا نكردن .
4 . ترساندن مشركين از عذاب دنيا و آخرت .
5 . ذكر نعمتهايى كه به انسان بخشيده شده ، و فرمان به زينت كردن و پوشيدن و رعايت اقتصاد در خوردن و نوشيدن .
6 . وعده به مؤمنان به بهشت جاودانى و گفتگوى اهل بهشت به اهل دوزخ و اعرافيان .
7 . ذكر رفتار گذشتگان براى تسلاى پيامبر اسلام .
اقوام نوح و هود و صالح و لوط و شعيب با خارج شدن از راه راست گرفتار مىشوند .
8 . ذكر داستان حضرت موسى و بنى اسرائيل و قوم فرعون و فرمان به بنى اسرائيل براى ايمان آوردن به پيامبر اسلام .
9 . فرمان به مردم براى استماع قرآن .
سورهء اعلى ( الا )
هشتاد و هفتمين سورهء قرآن مجيد و از سور مكى است با 19 آيه ( بلاخلاف ) . بعد از سورهء طارق و پيش از سورهء غاشيه قرار دارد . مأخذ اسم سوره آيهء اول است ( و معنى آن برتر است ، و پروردگار برتر است از هرچه تصور شود ) در اين سوره بحث مىشود از :
1 . فرمان به تسبيح پروردگار و ذكر اوصاف خداوند .
2 . فرمان به پيغمبر كه پند دهد تا هركه خواهد بپذيرد ( و رستگار شدن كسانى كه نام پروردگار خويش را ياد مىكنند ) .
3 . بهتر و پايندهتر بودن آخرت نسبت به زندگى دنيا .
سورهء اعمى ( ا ما )
نام ديگر سورهء عبس ( تاريخ قرآن ، ص 589 )
سورهء اقرأ ( ا ر ء )
نام ديگر سورهء علق ( تاريخ قرآن ، ص 590 - تفسير نمونه )
سورهء اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ
نام ديگر سورهء قمر ( تاريخ قرآن ، ص 587 )
سورهء أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ
نام ديگر سورهء فيل ( تاريخ قرآن ، ص 591 )
سورهء الم تَنْزِيلُ
نام سورهء سجده در بعضى روايات ( تفسير نمونه )