تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 794

مساهمون:

ص٧٩٤
( هرگز از مرگ نترسيد اگر قلوبتان را از شوائب و آلودگى كرده‌ايد )
( 6 ) اين جهان ، دست حمايت از شما برداشته * از همه چشم پرستارى فرو بگذاشته همچو روزى بود كز ما آفتابش رو كشيد * يا چو ماهى بود كآخر روزهايش سر رسيد فربه آن لاغر آمد تازه‌اش فرسوده شد * ( روشن آن تيره گشت و پاك آن آلوده شد ) ( جاى تنگ و موقف گرم و فضاى برزخى * پشت سر رنج مكافات و بلاى دوزخى ) آتشش داغ و سموم « 1 » است و صدايش سهمگين * شعله‌اش بريانگر و صوة و زفيرش « 2 » خشمگين سوزش آن دردناك و غرّش آن سهمناك * آتش آن جانگداز و شعله‌هايش ترسناك دور و اطرافش چو شب تاريك و قعرش بيشتر * كيفرش رسواگر و ديكش بداغى مستمر
وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً
« 3 » ( تقوا پيشگان بجنّات و مساكن طيّبه صف كشيده‌اند )
( 7 ) آيهء بالا كه از رحمت حكايت مىكند * در حقيقت مؤمنان را غرق نعمت مىكند ( دسته دسته مؤمنان بر ميهمانى مىروند * بر فراخوانى بزم جاودانى مىروند ) در حريم ناز و نعمت از عذاب ، آسوده‌اند * دور تر از نار و آتش از عقاب ، آسوده‌اند يافته آرامش از ايشان ، بهشت جاودان * همچنين ايشان ز منزلگاه و مأوا « 4 » شادمان آن كسانى كه به اخلاق حميده صاحبند * مشفقان « 5 » راه حقّند و خدا را طالبند ليل ايشان روز روشن در خشوع و اصطناع « 6 » * روز ايشان ليل ظلمت در طريق انقطاع « 7 » بهر ايشان جنّت عظمى محلّ و جايگاه * اجر و پاداش فراوان و ثواب دلبخواه اين عزيزان بر بهشت و اهل آن شايسته‌اند * با سرور و كامرانى از معاصى رسته‌اند
هامش
( 1 ) سوزنده ( 2 ) آه و بازدم ( 3 ) سورهء زمر آيهء 72 ( 4 ) جايگاه ( 5 ) رد حال ترس و اميد ( 6 ) خود سازى ( 7 ) از غير خدا بريدن