تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 721

مساهمون:

ص٧٢١
ز انتقالش بر سواى اهل دارند امتناع * چشمه‌هايش باز مىدارند بهر انتفاع امتناع از اينكه نااهلش نيابد دسترس * انتفاعش اينكه جز اهلش نباشد ملتمس اين گروه ويژه جز اهل ولايت نيستند * ويژگانى جز ميامين و ائمّه كيستند در هماهنگى و نصرت جمله با يكديگرند * در وفادارى زهم گوى تلاقى مىبرند از شراب علم نوشاند يكى را ديگرى * رخت عزّ و فيض پوشاند يكى را ديگرى ( جامهاى ناب حكمت نوش بر جان مىكنند * پاكبازى را همى در راه جانان مىكنند ) باز مىگردند سيراب از كنار همدگر * هر كجا باشند نزديكند و يار همدگر
( سلاله‌هائى از نسل انسان كه صفات خدا را در نهاد خود دارند )
( 6 ) بدگمانى سوى ايشان ره نيابد تا ابد * جلوه‌هاى خير و نيكوئى در ايشان مستند رشك و بدگوئى به ايشان فصل بعد المشرقين * اين چنين كرده‌ست يزدان بندگانرا فرقتين بر اساس اين چنين اوصاف نيك و شايگان * آفريد اين نسل از كى را مداوم هر زمان باعث حبّ و تواصل اين صفات امجد است * بهترين اين صفتها در وجود احمد است امتياز اين چنين اوتاد اندر بين ناس * امتياز دانهء نيكوست بر دون در اساس وانگهى كه خرمنى را باد كردن لازم است * با تكاندادن جدا گردند از هم اصل و پست دانهء آماده را پاكى ، مزيّن كرده است * از ميان برج خرمن بر سرا آورده است آزمايش همچنين با نسل آدم مىكند * آنكه پا برجاست پاك و صاف و محكم مىكند پس شرف با اينهمه وصف جميل و منجلى * طبق ميل ماست آن سان كه شنيديم از على ( ع )
( مرد دور انديش بايد پند پذيرد و موانع را از پيش راه آخرت بردارد )
( 7 ) مجد را بايد پذيرد مرد نيك و نيكنام * بر حذر باشد ز يوم حشر و روز انتقام