تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 719

مساهمون:

ص٧١٩

خطبهء 204 ( در بعضى از صفات باريتعالى )

( 1 ) حمد افزون بر خداوند لطيف و ذوالجلال * آن كه مغلوب است او را واصفان خوش مقال بر تو از آنكه بيايد بر خيال و وهم ما * درك او هرگز نگنجد در ظروف فهم ما در شگفتيهاى خلقت عاقلانرا آشكار * از گمان و وهم ما همواره دارد استتار ( 2 ) عالم و دانا بدون اكتساب و ازدياد * برتر از اينكه بود محتاج علم مستفاد آفريده بىتأمّل ذات كلّ كائنات * مىخورند از سفرهء او صاحبان طاحنات « 1 » ظلمت ، او را در نيابد اندرون ليل تار * ساحت خود را نگيرد روشنائى از منار ( 3 ) شب نمىپوشاند او را و ضياء شمش روز * بلكه هر روشن از او گيرند نور دلفروز ( 4 ) درك او ، اشياء را از روى ديد و چشم نيست * علم او اخبار را در سطح عقل و فهم نيست واجب بالذّات و ذاتش ، عين علم و حلم اوست * هيچ اسرارى نپندارى كه دور از علم اوست ( 5 ) تا رسالت را بنور خود به احمد ( ص ) برگزيد * مصطفى نامش نهاد و بر محمّد ( ص ) برگزيد با نبوّت ، برترى بخشيد او را بر جهان * تا مفاتق « 2 » را صفا داد آنزمان و هر زمان دشمنان را كرد با او سر شكست و منهدم * جنگ جويانرا عليرغم صعوبت ، منسجم تا كه گمراهى برون شد از يمين و از شمال * ( ناهيا ) اينست ما را راه و رسم ايده‌آل
پايان خطبه 204
هامش
( 1 ) صاحب دندانهاى طاحن و بزرگ ( 2 ) پراگنديها و گشادگيها