خطبهء 196
از سخنان آنحضرت بطلحه و زبير فرموده كه بعلى عليه السلام گفتند چرا در امور كشور به ايشان مشورت نكرده
اين خطابه بر زبير و طلحه بعد از بيعت است * محتوايش قابل تحليل و جاى دقّت است
( 1 ) ميل بر اندك نكرديد از حطام « 1 » اين جهان * تا كه آورديد عنوانى ز شورا در ميان
بر من آن گفتيد كاندر معضلات « 2 » مملكت * از چه رو با ما نكردى ائتلاف و مشورت
بىمحابا از رضاى حقّ سر برتافتيد * بىبهانه عذرهاى پوچ و واهى بافتيد
از كم و اندك ملوليد و زوافر دور تر * سوى دنيا ميل كرديد و ز عقبى بىخبر
در چه چيزى بر شما حق بود و من برداشتم * يا كدامين يك نصيبى بود و من نگذاشتم ؟
يا كدامين ضعف در امر قضاوت در من است * اشتباه و شبههاى در حاكميّت در من است ؟
( بر كدامين طرح و نقش كار جاهل بودهام * و ز كدامين حيله و نيرنگ غافل بودهام ) ؟
پس كسى با مردمان دارد سؤال و مشورت * كاز مديريت نمىداند روند و مصلحت
( موانع بزرگ در سر راه خلافت على ( ع ) كه موجبات آشفتگى را فراهم مىسازد )
( 2 ) بر خدا سوگند در من بر خلافت ميل نيست * در چنين آشفتگىها بر حكومت ميل نيست
ليك با اين حالت بحران و در اين گير و دار * اين حكومت را به من كرديد جبرا واگذار
آنزمانكه كار دولت يافت بر من انتقال * حمل دادم بر طريق حقّ و راه اعتدال
كارگردانى نمودم طبق حكم ايزدى * پيروى كردم ز قانون و مرام احمدى ( ص )
هامش
( 1 ) مال دنيا
( 2 ) كارهاى مشكل