پيشگفتار
سپاس افزون و ستايش بيچون مر خداى را كه علم او در ذاتش از ليست و حلم او در صفاتش ابدى ، جمال او تجلّيگاه زيبائيهاست و كمال او تحلّىگاه « 1 » شگفتىها ، آفرينش در دست قدرت اوست مىبرد بهر جا كه خواهد . و زمام كائنات و لجام ممكنات در چنبر سيطره و قبضهء استيلاى اوست مىكشد بهر كجا كه بايد .
در حيرتم از اينكه جمال جميل تو * در لابهلاى صفحهء عالم منقّش است
با زعم خويش گويم و با عقل خام خويش * يا رب چرا جمال تو اين گونه دلكش است
عطا و كرم او در گسترهء زمين و زمان عميم و بىپايان و نعم او براى ادانى « 2 » و اقاصى « 3 » تميم « 4 » و رايگان ، رزق او براى روزيخواران حال و قديم و ريزهخواران سفرهء زمين كامل است و لطف او براى گنهكاران ادوار و مجرمين روزگار شامل .
از لطف تست نعمت يغما در اين جهان * كآحاد خلق ، ناطق و ابكم « 5 » همى خورند
يا رب چه سفرهايست كزين خوان بيدريغ * انسان و مار و مور و ملخ بهره مىبرند
آثار عظمت او در چهرهء بديع آفرينش آنچنان نمايان است كه صاحبان عقل و انديشه را به اقرار و اعتراف وادار كرده است اقرار بر اينكه همتا و همانندى برايش متصوّر نيست و اعتراف بر اينكه اوج تفكّر و پرواز انديشهشان در دامنه وسيع و پهناور عظمتش همچون اشباحى « 6 » بيفروغ كه با سايهء كم رنگى مشتبه شود متوقّف است .
موج تخيّل در بحر عريض جلال و جبروتش در بازيگاه امواج خروشان محو و نابود مىشود و عروج خرد در فضاى بىانتهاى جمال دلبريش حيران و مبهوت گرديده و از رمق
هامش
( 1 ) زيبائيگاه
( 2 ) نزديكان
( 3 ) دورها
( 4 ) كامل
( 5 ) لال
( 6 ) سايهها