خطبهء 133 از فرمايشات آن حضرت در ستايش حقتعالى
( 1 ) اين جهان و آخرت ، بر او مقيّد گشته است * آفرينش جملگى از او مؤيّد گشته است
دست او باشد زمام هر پديده در جهان * مىكشد هر جا كه خواهد با مهار و با عنان
( امر او را كهكشان و ماه فرمان مىبرد * آنچنانكه اشتر رام از شتربان مىبرد )
( 2 ) دست او باشد كليد كلّ ارض و آسمان * نيست هرگز مطلقا جز او مؤثّر در جهان
( 3 ) سجده بر او مىكنند اشجار ، شام و صبحگاه * با زبان خود پرستش مىنمايند هر پگاه « 1 »
طىّ امر او درختان مىفشارند هر بهار * برگهاى سبز و خرّم خوشههاى زرنگار
شاخههاى با طراوت غنچههاى زرنشان * ميوههاى با لطافت بهر انسان نوشجان
امر تكوينيّه او باشد آنسان مقتضى * كآتش سوزان ز اشجار است و انوار مضيىء « 2 »
الَّذِي جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ .
( اواخر سورهء يس )
( جمله از آثار توحيد است و مجد كردگار * كآتش سوزنده از اشجار و گوهر از بحار )
قسمتى از همين خطبه در عظمت قرآن كريم
( 4 ) اين كتاب آسمانى كه شما را در بر است * دلنشين گفتار و وحى كردگار داور است
خستگى بر خود نمىگيرد زبانش از مقال * ( هر كه دلتنگ است ، از اين قال دارد اعتلال « 3 » )
خانهاى باشد كه اركانش نگردد منهدم * غالبى باشد كه يارانش نباشد منهزم
هامش
( 1 ) وقت
( 2 ) ضياء دهنده يا نور دهنده
( 3 ) مريض شدن يا علّت يافتن