تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 344

مساهمون:

ص٣٤٤

خطبهء 93

از فرمايشات آن حضرت ( كه بعضى از اوصاف خداوند را ياد آورى نموده و انبياء و اولياء را ستوده و مردم را پند و اندرز داده ) .
( 1 ) برترىها جملگى برگشت دارد بر خدا * آن خدائى كه ندارد كنه ذاتش انتهاء در نمىيابند او را عقل‌ها و وهم ما * عاجزند از درك ذات وى عقول و فهم‌ها مرغ عقل و هوش را پرواز بر آن اوج نيست * كشتى انديشه‌ها را طاقت آن موج نيست نيست امكان بر فطانت‌ها « 1 » كه بر او پى برند * اهل هوش ، از درك ذاتش شرمسارى مىبرند راه درك و هوشيارى بر كسى مسدود نيست * چونكه آن در چارچوب علم‌ها محدود نيست ( 2 ) مبدئى باشد كه او را اخرى در كار نيست * آخرش هم در خور گنجايش افكار نيست مبدأ اشياء عالم ، مرجع هر چيز اوست * ظاهر و باطن ، نهان و آشكارا نيز اوست
و ايضا قسمتى از همين خطبه در وصف انبياء كرام و اولياء عظام كه خداوند آنها را از بهترين اصلاب شامخه به بهترين ارحام مطهّره انتقال داده و در نيكوترين امانتگاهها مستقر فرموده است كه هرگز بكفر ، دامن نيالوده‌اند و بشرك آلوده نگشته‌اند كه قرآن كريم در مورد اين پاكدامنان و ولايت ايشان بجامعهء اسلام چنين فرموده .
وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ
( 3 ) خالق عالم خداى عرش و فرش و آسمان * انبياء را محترم دانست بر خود هر زمان در امانتگاه اصلاب نكويان جاى داد * در دل ارحام پاك نيكخويان جاى داد
هامش
( 1 ) زيركى