تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 216

مساهمون:

ص٢١٦
بحث همچنان در محور صفات جمال ابديّت و جلال الوهيّت دور مىزند .
( 5 ) داخل اشياء نرفته تا كه محدودش كنند * بر عدد وارد نگشته تا كه معدودش كنند از خلايق دور نيست آن سان كه باشد بر كنار * ( از مشاهد همچنان لختى ندارد استتار ) امر او در موضع تدبير خلقت محكم است * حكم او در مسند قسط و عدالت مبرم است مظهرش در چشم معنى بر خلائق ظاهر است * جلوه‌اش در ديدهء عرفان ، بغايت باهر است
خلقت زمين و آسمانها و تأمين حال آنها ، او را ملول و خسته نگرداند و مانع آگاهى از غير نشود .
وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ
- بقره آية الكرسى ، آيه 257 )
( 6 ) حفظ اشيائى كه خود آورده آن را بر وجود * خستگى هرگز نياورده مر او را در وجود آو نگشته لحظه‌اى از آفريدن ناتوان * رخ نداده شبهه‌اى در اين اراده يكزمان
كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ
الرحمن آيه 29
بلكه حكمش در مشيّت محكم است و استوار * همچو علمش در اراده جاودان و پايدار در الوهت امر و فرمانش قويم و برقرار * ( نيست او را در جهاندارى زوال و انكسار ) بندگان با آنهمه سطوت به او اميّدوار * ( هر زمان دارند نيكى و تفضّل انتظار ) با وجود اينهمه اعطاء و بخشش در نعم * بندگان از انتقام او هراسان باز هم تا مبادا بوده ايشانرا محلّ انتقام * ناهيا دست تو و حبل متين اعتصام
پايان خطبهء 64