[ خطبههاى آنحضرت ]
[ جزء اول نهج البلاغه ]
مقدمهء سيّد رضى رضوان اللّه تعالى عليه
مقدّمهء نهج البلاغه ، كه عربى آن از زبان سيّد جليل القدر ، ابو الحسن محمّد رضىّ معروف به سيّد رضى مؤلّف نهج البلاغه مىباشد كه سال 359 هجرى در بغداد متولّد گشته و در سال 406 هجرى دنياى فانى را وداع فرموده و اين اشعار ، ترجمهء بيانات بيدارگر آن بزرگوار مىباشد .
بسم الله الرحمن الرحيم
( 1 ) مىكنم آغاز كار خويش ، با نام خدا * تا بسازم كار و بار خويش ، با نام خدا
( 2 ) آن خدائى كه بهاى نعمت او حمد اوست * ( حمد او را مىنمايد آن كسى كه عبد اوست )
( آنچنانكه در ثمن ارضاء نفس بايع « 1 » است * حمد هم تأمين گر مرضات ربّ صانع است )
حمد او همچون پناه است از بلاى دوزخش * ( ميرهاند خلق را از تنگناى برزخش )
بندهاى گر سرزند از امر و نهى كردگار * در جبين او هميشه داغ ذلّت ماندگار
حمد خود را وضع فرموده وسيله بر بهشت * باعث افزايش هر گونه احسان در بهشت
( ان كفرتم ، مر شما را هست داغى بر جبين * ان شكرتم ، اجر و پاداش است فردوس برين
درود و آلاف التّحيات ، بر رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم كه نبى رحمت است و چراغ امّت . . .
( 3 ) بر رسول او درود ، آنكه رسول رحمت است * مقتدا و رهنماى مهربان ، بر امّت است
هامش
( 1 ) بايع فروشنده