روايات ، با آنكه درباره قرآن بسيار متعصب هستند ، اما از آنجا كه اعتقاد به حذف اين دو سوره و در حقيقت تحريف قرآن به عمر بن خطاب نسبت داده شده است ، سكوت كردهاند . اساس دو سوره خيالى فوق ، همان قنوتهاى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است كه حضرت در آنها منافقان و كافران را لعنت مىكردند و چون اين امر براى آنان بسيار گران بود و خاطره اين نفرينها در ذهن مردم باقى بود ، روايتى جعل نمودند كه در آن ، جبرئيل ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را توبيخ كرد و به جاى نفرينها ، قنوتى را به آن حضرت آموخت . اين قنوت ، همان دو سوره خلع و حفد است . از خالد بن ابى عمران چنين روايت شده است :
هنگامى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در قنوت نماز مشغول نفرين قبيله مضرّ ( قريش ) بود ، جبرئيل نازل شد و اشاره كرد كه ساكت شو ! سپس گفت :
« خداوند مىفرمايد : من تو را نفرستادم كه بسيار فحش دهى و لعنت كنى . تو را براى رحمت نازل كردم ، نه عذاب . تو حق دخالت در اين امور را ندارى . خدا اگر بخواهد مىبخشد و اگر نخواهد عذاب مىكند . » سپس اين قنوت را به آن حضرت آموخت : « اللّهم إنّا نستعينك و نستغفرك و نؤمن بك و نخضع لك و نخلع و نترك من يكفرك . اللّهمّ إيّاك نعبد و لك نصلّى و نسجد و إليك نسعى و نحفد و نرجو و نخشى عذابك و نخاف عذابك الجد إنّ عذابك بالكافرين ملحق ، خداوندا ! از تو كمك مىخواهيم و طلب آمرزش مىكنيم و به تو ايمان مىآوريم و براى تو كرنش مىكنيم و از كسانى كه به تو كفر مىورزند دورى كرده ، بيزارى مىجوييم ! خداوندا ! فقط تو را مىپرستيم و تنها براى تو نماز مىخوانيم و سجده مىكنيم و فقط براى رسيدن به تو تلاش كرده اميد به رحمت تو داريم و از عذاب تو مىترسيم و هراسانيم ، همانا عذاب تو به كافران خواهد رسيد ! » « 1 »
هامش
( 1 ) . سنن بيهقى ، ج 2 ، ص 210