تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 76

مساهمون:

ص٧٦
خداوند مىفرمايد اى فرزند آدم گناهان مردم شما را از گناهان خودتان غافل نكند و نعمت‌هاى مردم شما را از نعمت‌هائى كه داده شده‌ايد غافل نسازد ، و مردم را از رحمت خداوند مأيوس نكنيد در حالى كه خود به رحمت او اميدوار مىباشيد . 53 - روايت شده كه خداوند به داود عليه السّلام وحى كرد كه فلان زن در بهشت با تو در يك درجه خواهد بود ، داود به طرف منزل آن زن رفت تا از وى سؤال كند او چه عملى انجام مىدهد او از كارهائى كه مىكرد به داود گفت ، او ديد كارهاى او مانند ساير مردمان مىباشد . داود پرسيد نيت شما در اين اعمال چيست گفت در هر حالى كه بودم و به هر كارى كه اشتغال داشتم خوشحال بودم ، و خداوند مرا به هر طرف نقل مىكرد براى من فرقى نداشت و هر چه خدا مىخواست همان را مىخواستم ، گفت اينها از حسن ظن به خداوند مىباشد . روايت شده كه عالم عليه السّلام فرمود : به خداوند سوگند هر مؤمنى كه به خير دنيا و آخرت رسيد فقط به خاطر حسن ظن به خداوند بود ، و با اميدوارى و حسن خلق به آن مقام رسيد و از مردم غيبت نكرد و زبان به بدگوئى كسى نگشود . به خداوند سوگند پروردگار مؤمنى را عذاب نمىكند در حالى كه توبه و استغفار كرده باشد مگر به سوء ظن به خداوند و اميدوار نبودن او به خدا و غيبت كردن از مؤمنان ، به خداوند سوگند هر مؤمنى كه به خدا حسن ظن داشته باشد خدا به حسن ظن او عمل مىكند . خداوند حياء مىكند از اينكه حسن ظن و اميد بنده مؤمن خود را بر نياورد و او را نااميد كند ، اينك به خداوند حسن ظن داشته باشيد و به طرف او برويد خداوند خود در قرآن فرموده : كسانى كه به خداوند سوء ظن دارند در ميان سوء گرفتار خواهند شد . روايت شده داود عليه السّلام مىگفت : بار خدايا هر كس تو را شناخت و به تو حسن ظن پيدا نكرد در حقيقت به تو ايمان نياورده است . روايت شده آخرين نفرى كه به طرف آتش برده مىشود ، بر مىگردد و مىگويد :