شفاعت مىكند ، هر كس خداوند را بشناسد و به او اميد داشته باشد در واقع بر دو بال ايمان قرار گرفته است و بنده جستجوگر با آن دو بال به طرف خداوند پرواز مىكند و به رضوان او مىرسد .
او با دو چشم عقل خود به وعده و وعيد خداوند مىنگرد ، خوف طلوع عدل خداوند است كه او را از عذاب خداوند نهى مىكند و رجاء او را به احسان پروردگار دعوت مىنمايد ، اميدوارى دل را زنده مىسازد ولى خوف نفس را مىميراند .
حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله فرمود : مؤمن بين دو خوف زندگى مىكند ، خوف از گذشته و خوف از آينده ، و با مرگ نفس زندگى قلب شروع مىشود ، و با زندگى دل آدمى به استقامت و پايدارى مىرسد و مقاومت مىنمايد .
هر كس خداوند را با ميزان خوف و رجاء عبادت كند گمراه نمىشود و به آرزوهاى خود مىرسد بندهاى چگونه نترسد كه او نمىداند نامه عملش چگونه پايان خواهد گرفت ، او عملى ندارد تا به آن توسل جويد و يا شايسته استحقاق گردد ، او توانائى ندارد كارى انجام دهد و يا فرار نمايد .
چگونه اميدوار نباشد كسى كه خود را عاجز مىنگرد ، و او در ميان درياهائى از نعمتهاى معنوى و مادى خداوند غرق شده و نمىتواند آنها را بشمارش در آورد ، پس بنده محب خدا را به اميدوارى عبادت مىكند و با چشمان بيدار متوجه اعمال خود مىباشد ، و زاهد هم خداوند را به خوف پرستش مىنمايد .
56 - صفوان جمال گويد : پشت سر امام صادق عليه السّلام نماز گزاردم ، امام عليه السّلام بعد از نماز سر خود را پائين انداختند و فرمودند : بار خدايا مرا از مؤاخذه خود در آسايش قرار نده و بعد از آن با صداى بلند فرمودند :
فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ
.
57 - امام حسن عسكرى عليه السّلام فرمود : كسانى كه به خداوند ايمان آوردند ، و واجبات ايمان كه عبارت از نبوت پيامبر خدا و ولايت على بن ابى طالب و آل پاك او مىباشند اعتقاد پيدا كند
« وَ الَّذِينَ هادُوا »
يعنى يهوديان
« وَ النَّصارى »
يعنى آنهائى كه