37 - على بن جعفر از برادرش موسى عليه السّلام روايت مىكند كه از او سؤال كردم پيامبر خدا سخنى ناحق از طرف خداوند مىگويند و يا از روى هواى نفس چيزى اظهار مىدارند و يا خود را به سختى و مشقت مىاندازند فرمودند خير چنين چيزى وجود ندارد .
گفتم : خودت مىبينى كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله به على عليه السّلام فرمودند : من كنت مولاه فعلى مولاه آيا خداوند رسول خود را امر كرده بود كه اين سخن را بگويد ، فرمودند : آرى گفتم : پس من بيزارى مىجويم از كسانى كه اين حديث را انكار مىكنند و يا از روز نخست آن را انكار كردند .
امام عليه السّلام فرمودند : آرى چنين است گفتم : آيا مردم تا آن را نشناسند مسلمان شمرده مىشوند ، فرمودند خير ، مگر مستضعفان از مردان و زنان و كودكان كه راه شناخت براى آنها نيست و راهى به شناخت هم پيدا نمىكنند .
گفتم : آنها كدام كسان مىباشند ، فرمودند : مگر شما خادمان و يا زنان خود را مشاهده نمىكنيد كه از اين مسائل چيزى درك نمىكنند ، آيا شما خادمان خود را مىكشيد در حالى كه آنها به آنچه مىگوئيد اقرار دارند و بعد فرمودند : هر كس اين گونه مطالب بر او عرضه شود و او اعراض كند ، خداوند او را از رحمتش دور گرداند و از خود براند كه در آن خيرى نيست .
103 در نفاق
1 - محمد بن فضيل از امام رضا عليه السّلام روايت مىكند كه از آن حضرت مسألهاى پرسيدم و او در جواب من نوشت خداوند مىفرمايد :
إِنَّ الْمُنافِقِينَ يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ
، منافقان از خاندان پيامبر و مؤمنان و مسلمانان نمىباشند ، آنها در زبان مؤمن هستند ولى در باطن كافر مىباشند و تكذيب مىكنند خداوند آنها را از رحمت خود دور كند .