و كسانى كه به گناهان خود اعتراف مىكنند و كارهاى نيك و بد را به هم آميختهاند و اهل اعراف .
31 - زراره گويد : امام باقر عليه السّلام فرمودند :
مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ
كسانى بودند كه در حال شرك جماعتى مانند حمزه و جعفر و امثال آنها را كشتند و بعد وارد اسلام شدند و خدا را شناختند ، اين جماعت به ايمان نرسيدند تا از مؤمنان به حساب بيايند و وارد بهشت گردند و در كفر هم نماندند تا سزاوار دوزخ گردند ، آنها در همان حال مىباشند يا خداوند آنها را عذاب مىكند و يا آنان را رحمت مىفرمايد .
امام صادق در تفسير
مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ
فرمود : خداوند در باره آنها نظر خواهد داد ، راوى گويد : عرض كردم قربانت گردم آنها از كجا روزى مىخورند فرمودند از آن جايى كه خداوند مقدر كرده است ، ابو ابراهيم عليه السّلام فرمودند : آنها گروهى هستند كه خداوند در باره آنها نظر خواهد داد .
32 - حارث گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم بين كفر و ايمان چه فاصلهاى هست ، فرمودند : آرى فاصلههائى وجود دارد ، اگر يكى از آن اعمال را انجام دهد خداوند او را به رو در آتش خواهد افكند ولى بين ايمان و كفر كسانى هستند كه اميدوار رحمت خداوند مىباشند .
در آن ميان مستضعفان هستند كه خود حكم خاصى دارند و در آن جا كسانى مىباشند كه كارهاى نيك و بد را به هم مخلوط ساختهاند ، اينها هم حكمى دارند و در آنجا اهل اعراف هستند كه خداوند از آنها در قرآن نام برده است .
33 - داود بن فرقد گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم :
مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ
گروهى هستند كه هر گاه فضيلت على عليه السّلام را براى آنها نقل كنى گويند ما نمىدانيم شايد چنين باشد و يا نباشد .
34 - ابن رئاب گويد : زراره بر امام صادق عليه السّلام وارد شدند ، امام از او پرسيد متاهل هستى يا مجرد ، گفت متاهل نيستم ، گفت : چرا زن اختيار نمىكنى ، گفت :
كنيز مىخرم ، فرمودند از كجا ازدواج با كنيزان را پسنديدى ، گفت : اگر از او خوشم نيامد و با عقيدهام مخالف بود رها مىكنم .