و كسانى كه به گناهان خود اعتراف مىكنند و كارهاى نيك و بد را به هم آميختهاند و اهل اعراف . 31 - زراره گويد : امام باقر عليه السّلام فرمودند : مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ كسانى بودند كه در حال شرك جماعتى مانند حمزه و جعفر و امثال آنها را كشتند و بعد وارد اسلام شدند و خدا را شناختند ، اين جماعت به ايمان نرسيدند تا از مؤمنان به حساب بيايند و وارد بهشت گردند و در كفر هم نماندند تا سزاوار دوزخ گردند ، آنها در همان حال مىباشند يا خداوند آنها را عذاب مىكند و يا آنان را رحمت مىفرمايد . امام صادق در تفسير مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ فرمود : خداوند در باره آنها نظر خواهد داد ، راوى گويد : عرض كردم قربانت گردم آنها از كجا روزى مىخورند فرمودند از آن جايى كه خداوند مقدر كرده است ، ابو ابراهيم عليه السّلام فرمودند : آنها گروهى هستند كه خداوند در باره آنها نظر خواهد داد . 32 - حارث گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم بين كفر و ايمان چه فاصلهاى هست ، فرمودند : آرى فاصلههائى وجود دارد ، اگر يكى از آن اعمال را انجام دهد خداوند او را به رو در آتش خواهد افكند ولى بين ايمان و كفر كسانى هستند كه اميدوار رحمت خداوند مىباشند . در آن ميان مستضعفان هستند كه خود حكم خاصى دارند و در آن جا كسانى مىباشند كه كارهاى نيك و بد را به هم مخلوط ساختهاند ، اينها هم حكمى دارند و در آنجا اهل اعراف هستند كه خداوند از آنها در قرآن نام برده است . 33 - داود بن فرقد گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ گروهى هستند كه هر گاه فضيلت على عليه السّلام را براى آنها نقل كنى گويند ما نمىدانيم شايد چنين باشد و يا نباشد . 34 - ابن رئاب گويد : زراره بر امام صادق عليه السّلام وارد شدند ، امام از او پرسيد متاهل هستى يا مجرد ، گفت متاهل نيستم ، گفت : چرا زن اختيار نمىكنى ، گفت : كنيز مىخرم ، فرمودند از كجا ازدواج با كنيزان را پسنديدى ، گفت : اگر از او خوشم نيامد و با عقيدهام مخالف بود رها مىكنم .
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)ج ٢ — صفحة 419
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤١٩