102 مستضعفان و اهل نجات
1 - ابن طيار گويد : از امام باقر عليه السّلام پرسيدم مستضعف كدام است ، فرمود :
كسى كه راه به كفر را پيدا نمىكند و به طرف ايمان هم راهى ندارد تا مؤمن شود ، نه مىتواند كافر شود و نه توانائى دارد مؤمن گردد آنها كودكان مىباشند و يا زنان و مردانى كه عقل آنها مانند عقل كودكان است و يا آنهائى كه قلم از آنها برداشته شده .
2 - امام صادق عليه السّلام فرمود : آنهائى كه اميدوار فرمان خداوند مىباشند كسانى هستند ، كه مشرك بودند ، آنها حمزه و جعفر و مانند آنها را كشتند ، و بعد از آن وارد اسلام شدند ، خدا را به يگانگى قبول كردند و از شرك دست برداشتند ، ولى ايمان را در دل خود مستقر نكردند و آن را كاملا نشناختند .
آنها چون ايمان آوردند لذا از اهل ايمان بشمار مىروند و در زمره آنان به حساب مىآيند ، در اين صورت بهشت براى آنها واجب مىگردد ، و از طرف ديگر چون در كفر خود اعتقاد ندارند تا دوزخ براى آنها لازم گردد ، اين جماعت بايد اميدوار رحمت خداوند باشند ، ممكن است خداوند آنها را عذاب كند و يا آن را مورد عفو قرار دهد و از گناهان آنها درگذرد .
3 - ضريس كناسى گويد : به امام باقر عليه السّلام عرض كردم قربانت گردم خداشناسانى كه به محمد صلى اللَّه عليه و آله ايمان دارند و مسلمان هستند و از دنيا مىروند ولى امامى را نمىشناسند و به ولايت شما معتقد نيستند پايان كار آنها چه خواهد شد .
امام عليه السّلام فرمود : آنها در قبرهاى خود خواهند ماند و از آنجا بيرون نخواهند گرديد ، هر كدام از آنها كه كارهاى نيك انجام داده باشند و عداوت و عنادى از آنها ظاهر نشده باشد از قبر او راهى به طرف بهشتى كه خداوند در مغرب آفريده است باز مىگردد و روح و بشارت به قبر او مىرسد .