همانند موسى عليه السلام كه شكافتن دريا و شمشير و عصا داد
و خداوند هيچ خلعتى از حجّت و معجزه بر
پيامبران نپوشاند مگر آنكه بر اوصيا پوشاند ! « 1 »
76 - همو به اسناد خود از ابوهاشم نقل كرده ، مىگويد : دست تنگ شده بودم ، خواستم طى نامهاى چند دينارى از آن حضرت درخواست كنم ، خجالت كشيدم ، همين كه وارد منزلم شدم صد دينار براى من فرستاده بود و نوشته بود : « هر وقت نيازى داشتى شرم نكن و نهراس و آن را بخواه كه ان شاءاللَّه ، آنچه را دوست دارى خواهى ديد ! » . « 2 »
77 - و نيز از ابوهاشم نقل كرده است ، مىگويد : نزد ابومحمّد عليه السلام بودم ، راجع به اين كلام خداى تعالى :
« ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ »
« 3 » پرسيدم ، فرمود : « تمام آنها در خاندان محمّد صلى الله عليه و آله و سلم هستند : كسى كه به خود ستم كرده همان است كه امام را قبول ندارد ، و آنكه مقتصد است ، امامشناس است و آنكه به اذن خدا به نيكيها سبقت گرفته است ، خود امام است . » .
مىگويد : چشمانم پر از اشك شد و با خود مىانديشيدم كه خداوند به آل محمّد عليهم السلام چه مرحمتى كرده است ، پس نگاهى به طرف من كرد و فرمود : « مطلب بالاتر از آن است كه تو دربارهء عظمت مقام آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم
هامش
( 1 ) - الثّاقب : ص 225 .
( 2 ) - همان : ص 226 .
( 3 ) - فاطر / 32 : سپس اين كتاب آسمانى را به گروهى از بندگان برگزيدهء خود به ارث داديم ؛ از ميانآنها بعضى به خود ستم كردند ، و گروهى راه ميانه را پيش گرفتند و جمعى به فرمان خدا در نيكيها به ديگران سبقت گرفتند و اين فضيلت بزرگى است .