تفسير
روايات امام در زمينهء قرآن
1 - ابوجعفر طوسى از يعقوب بن سكيت نحوى نقل كرده ، مىگويد : از ابوالحسن علي بن محمّدالرضا عليهم السلام شنيدم كه مىفرمود : « چه باك قرآن را كه انشاء و تعليم آن جز فرو هشتن چشم از ذلت و خوارى نيفزايد ! » فرمود : « خداى تعالى قرآن را براى زمان خاصى و يا براى مردمان مخصوصى قرار نداده است بلكه قرآن در هر زمانى نو است و در نزد هر گروهى تر و تازه است تا روز قيامت . » . « 1 »
سوره بقره
2 - عياشى از محمّدبن عيسى نقل كرده است ، مىگويد : شنيدمكه ابراهيم بن عنبسه به آن حضرت - يعنى علي بن محمّد عليهما السلام - نوشت :
- فدايت شوم - اگر سرور و مولايم صلاح ديد ، مرا از قول خداى تعالى :
« يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ . . . »
« 2 » آگاهسازند كه منظور از ميسر چيست ؟
هامش
( 1 ) - امالى طوسى : 2 / 193
( 2 ) - بقره / 219 : ( اى پيامبر ! از تو دربارهء شراب و قمار مىپرسند . . . .