ابوالغوث منجى و امام هادى عليه السلام
32 - مجلسى از عبدالمنعمبن نعمان عبادى نقل كرده ، مىگويد : حسنبن مسلم اشعارى به صداى بلند برايم خواند و گفت : كه ابوالغوث منبجى شاعر آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم اين شعر را در اردوگاه سامرا سرود . حسن مىگويد : نام ابوالغوث اسلم بن محرز از مردم منبج بود ، بُحترى پادشاهان را مىستود ولى ابوالغوث آل محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را مدح مىگفت ، و ابوعباد بحترى اين قصيده را از سرودههاى ابوالغوث همواره مىخواند :
به ديدار شما علاقهء زيادى داشتم در حالى كه
تشنه ديدارتان را مانعينى از ورود به آبشخور مىراندند
جايگاه من از ورود به آب لذيذ گوارايش
هنگامى بود كه واردانى پس از يكديگر دور بزنند
پس در راه رسيدن به شما هر شتر سركش بزرگى را به كار انداختم
در حالى كه شتران تند رو در هر جا كه لازم باشد اطاعت مىكنند
بدان وسيله بيابان پهناور را در مىنوردم و او مرا
به تو مىرساند در حالى كه جز ياد تو هيچ توشهاى ندارم
چون سامرا خود را بنمايد آهنگ تو را كنم
آب ، به لبريزى در جايى از بيابان پر از عطر و بوى مشك
به سمت من بازگشت در حالى كه از رنج سير شبانه شاكى بود
گفتم : دست بردار چرا كه هر تصميمى حركت آور نيست
هنگامى كه به راستگويان از پسران رضا عليه السلام برسم
پس تو را كافى است كه هر راهنمايى به راهنماى ديگر رهبرى كند .
گفته هايى كه اگر بزرگان جامع خيرات بگويند
مسند الإمام الهادي (ع) (مسند امام هادى ع) (فارسى) — صفحة 259
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٥٩