صحّت انتساب آن به صدرا جاى هيچگونه ترديدى نيست ، زيرا پس از بررسى محتواى رساله با آراء صدرا ، وطرز نگارش آن ، بايد آن را از خامهء شيواى ملا صدرا دانست ، چه اگر مطالب اين رساله را با ساير نگارشهاى صدرا مورد مقايسه قرار دهيم خواهيم ديد ، پارهاى از عبارات اين كتاب عينا در كتب ديگر صدرا نيز همچون « أسفار » ، « مبدأ ومعاد » ، « مفاتيح الغيب » ، « اسرار الآيات » و « الشواهد الربوبية » تكرار شده است . « 62 » لازم به تذكّر است كه اين رساله فاقد مقدّمه وديباچه است .
مآخذ تصحيح 1 - « م » كتابخانهء مركزى دانشگاه : نسخهء شمارهء 7400 ، مورّخ 1201 .
2 - « ش » كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى : نسخهء شمارهء 1082 ، غير مورّخ ، على الظاهر سدهء 12 . كاتب ، اين رساله را به عنوان رسالهء « حشريّه » ناميده است كه نبايد با رسالهء « حشر » صدرا اشتباه نمود ، ونظر به اينكه اين اسم با مسمّى مىباشد ، به همين نام اكتفا گرديد .
8 . رسالهء خلسه
اين رسالهء « 63 » مختصر يكى از آثار مسلّم صدرا است كه در هيچيك از تراجم بدان اشاره نشده است ، ولكن بنابر اظهار كاتب كه ظاهرا از نوادگان آخوند است ونيز مفاد رساله ، در صحت انتساب آن به صدرا جاى هيچ شبههاى نمىماند ، خصوصا اينكه همين كاتب در ذيل اين رسالهء يك صفحهاى نامهء ناقص ومختصرى
هامش
( 62 ) - فصل أول مقايسه شود با « مفاتيح الغيب » ، ص 638 ، « الشواهد الربوبية » ، ص 286 ونيز : « أسفار » ج 9 ، ص 220 ، ص 179 .
( 63 ) - نام رساله بر اين وجيزه نهادن بدون مسامحه نيست ، ولكن چون آن را نمى توان فايده نام نهاد به همين عنوان بسنده كرديم .