آنند ! و اخبار مورد اجماعى كه هر شبههاى بر آن عرضه شده و هر رويدادى از روى آن استنباط مىشود . و امرى كه احتمال شك و انكار دارد و راه آن روشنگرى اهل برهان دربارهء آن است بنابراين آنچه براى معتقدانش از قرآن براساس تأويل يا از روى سنّت از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم كه اختلاف در آن نباشد و يا قياسى كه عقول بر درستى آن اعتراف دارد ، ثابت گردد . بر من دشوار است كه چنان برهانى را كسى روشنگرى كند ، رد كنند بلكه قبول آن و اقرار و ايمان به آن واجب است تا وقتى كه براى معتقد به آن دليلى از كتاب ( قرآن ) كه بر تأويل آن اجماع باشد يا سنّت بدون اختلاف از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و يا قياسى كه عقول بر درستى آن اعتراف دارد ، وجود داشته باشد ك خواص و تودهء امّت به سهولت دربارهء آن ترديد و همچنين آن را انكار نمايند .
اين دو امر از امر مربوط و پايينتر از آن تا ديهء خراش روى پوست بدن و پايينتر از آن است ، اين همان معروضى است كه امر دين بر آن عارض مىشود ، بنابراين هر چه برهان آن براى تو ثابت شد آن را برگزين و آنچه وضوح و روشنى آن بر تو پوشيده بود آن را نفى كن ! هيچ توانى جز خدا را نيست و خدا ما را كافى است و او نيكو پشتيبانى است ! پس به آن گماشته گفتم : من از خواستهء خليفه فارغ شدم ، پس به اطّلاع وى رساند و خليفه درآمد و نوشتهام را بر او عرضه كردم ، گفت :
احسنت ، سخن موجز جامعى است ، پس حوايج خودت را بخواه ! گفتم : يا اميرالمؤمنين [ ! ] نخستين حاجتم اين است كه اجازهء بازگشت نزد خانوادهام را بدهيد كه من آنها را در حال گريه ، نااميد از ديدنم ترك گفتم ! گفت : اجازه دارى ، بيشتر بخواه ! گفتم : خدا اميرالمؤمنين [ ! ] را براى ما
مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 419
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤١٩