دعا براى گشايش روزى
1 - سيد بن طاووس از مولايمان امام كاظم عليه السلام دعايى را نقل مىكند كه هيچ اندوهگينى نخوانده مگر خدا غم واندوهش را زايل نموده و هيچ گرفتارى مگر گرفتاريش را بر طرف كرده و از عذاب قبر ايمن داشته و در روزيش وسعت بخشيده و روز قيامت در زمرهء صديقين و شهيدان و صالحان محشور گرداند . و در پيشگاه خدا به شمار درخواستى كه از خداى سبحان كرده پاداش دارد و چيزى را از خدا نخواهد مگر عطا كند و همهء گناهان او را بيامرزد اگر چه همانند تودهء شن باشد ، آغاز دعا :
« به نام خداوند بخشندهء مهربان ، خداوندا منزّهى تو و تو را حمد و ثنا مىگويم و شايد كه با وجود عمل كم و كوتاهى ثنايم ، سپاس و ثناى من به درگاه تو برسد . درحالى كه تو خالقى و من مخلوق ، تو رازقى و من مرزوق ، تو ربّى و من مربوب تو نيرومندى و من ناتوان ، تو اهل تقوايى و من گدا ، تو آن بىنيازى كه ملكت زالناپذير و عزّتت ازبين نرفتنى است و تو نمىميرى در حالى كه من مخلوق مردنى ، زوالپذير و فانى شدنى هستم و تو آن بىنياز مطلقى كه غذا نخواهى !
يگانهء يكتاى بىنظير و پايدار بىانتها و ماندگار بىنهايت و يگانهء در قدرت و پيروز بر همهء امور بدون زوال و فنا ! هر كه را خواهى عطا كنى چنان كه خواهى ! پرستيده به وسيله پرستش ، ستوده بهخاطر نعمتها .
مورد ترس و خشيت بهخاطر عذابها ! زنده بدون مرگ ، بىنياز مطلق بدون نياز به خوراك . پايدارى كه نخوابد و با جبروتى كه ستم نكند و در پردهء نهان كه ديده نشود ، شنواى بىترديد ، بيناى بى شك و ريب ، توانگر