از رحمت خويش را ترساندى و گفتى :
« وَ مَنْ يَقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ »
. « 1 »
وانگهى ما را به رحمت خود تشويق كردى و گفتى :
« ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ »
. « 2 » خداى من بهراستى كه ذلّت و خوارى مأيوس بودن بر من سنگين و نااميدى از رحمتت مرا فراگرفته است . خدايا به شخص خوشگمان به خود را وعدهء ثواب و بدگمان را تهديد به كيفر نمودهاى ! خداوندا ! درحالى كه اشكم روان است در آزاديم از آتش دوزخ و ناديده گرفتن لغزش و بخشيدن گناهم به تو حسن ظن دارم چرا كه تو گفتهاى و گفتهء تو حق است و خلاف و تبديل ندارد :
« يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ »
. « 3 » آن روز روزِ پراكندگى است و چون در صور دميده شود و آنچه ( هر كه ) در گورهاست برخيزد !
خدايا من اقرار دارم و گواهى مىدهم و اعتراف دارم و انكار نمىكنم وپنهان و آشكار و ظاهر و باطنم اين است كه تو خداى يگانهء بىشريكى كه جز تو خدايى نيست و اينكه محمّد صلى الله عليه و آله و سلم بنده و فرستادهء تو است و على اميرالؤمنين و سرور اوصياء ، وارث علم انبياء ، كشندهء مشركان ، امام پرهيزكاران و نابودكنندهء منافقان و پيكاركننده با بيعتشكنان ، منحرفان و بىدينان امام من و مقصد من است و كسى است كه من به اعمالم هرچند پاكيزه باشد اعتماد نمىكنم و آنها را نجاتبخش نمىبينم هرچند كه شايسته باشد جز به ولايت و قبول امامت او و اقرار به فضايل و قبول
هامش
( 1 ) - حجر / 56 : و چه كسى از رحمت پروردگارش نااميد مىشود جز گمراهان ! .
( 2 ) - غافر / 60 : مرا بخوانيد تا دعاى شما را بپذيرم ! كسانى كه از عبادت من تكبّر مىورزند ، بهزودىبا ذلّت وارد دوزخ مىشوند .
( 3 ) - اسراء / 71 : روز قيامت هر گروهى را با امام و رهبرشان مىخوانيم .