سوسمار گرديد و هيچ چشمه و رودخانه و آبى براى آنها نماند مگر خشكيد و به ملك الموت فرمان داد تا گوسفندان آنها را هلاك كرد و خداوند به زمين دستور داد هر چه طلا يا نقره و يا ظرف دارند در خود فرو برد . تمام اينها متعلّق به قائم ما عليه السلام است وقتى كه ظهور كند ، درنهايت همگى از گرسنگى و تشنگى مردند و هيچ كسى از آنها باقى نماند و تنها گروه مخلصى از آنها ماندند كه از خدا خواستند تا زراعت ، گوسفند و آب آنها را نجات دهد ولى كمتر دهد تا طغيان نكنند ، خداوند چون از صدق نيت آنها آگاه بود ، اين درخواستشان را اجابت كرد .
سپس آن قوم به خانههايشان برگشتند ، ديدند خانهها زير و رو شده است ، خداوند رودخانه آنها را آزاد كرد و به مقدارى كه درخواست كرده بودند در آن افزود و در ظاهر و باطن به اطاعت خدا پرداختند تا آن قوم سپرى شد و نسل جديدى آمد كه در ظاهر خدا را اطاعت مىكردند ولى در باطن منافق بودندو به صورتهاى مختلف نافرمانى خدا را مىكردند ، خداوند كسى را فرستاد كه بهسرعت در بين آنها كشت و كشتار را رواج داد . در نتيجه اندكى از آنها باقى ماندند خداوند بيمارى طاعون را بر آنها مسلط كرد حتى يك نفر از آنها نماند ، رودخانه و منزلهايشان دويست سال ، يك ساكن نداشت سپس خداى تعالى قومى را آورد در آنجا فرود آمدند كه افراد صالحى بودند ، بعدها گروهى از آنها گناهان زشتى مرتكب شدند ؛ مردان به مردان و زنان به زنان سرگرم شدند ، خداوند صاعقه را بر آنها مسلّط كرد و يك نفر از آنها باقى نماند » . « 1 »
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : 14 / 153 .