است كه نسلهاى زيادى در آن غرق شدهاند بنابراين كشتى تو در آن بايد تقواى خداى تعالى باشد و بايد پل ( عبور ) تو ايمان به خدا و بادبان كشتى تو توكل باشد ، شايد پسرم نجات يا بى ولى گمان نمىكنم كه نجات پيدا كنى !
پسر عزيزم ! چگونه مردم از آنچه وعده داده شدهاند بيمناك نباشند درحالى كه هر روز رو به كاستى هستند و چگونه براى آنچه تهديد شدهاند آماده نمىشوند درحالى كه مدّت محدودى دارند ! پسر عزيزم ! از دنيا به قدر زندگى قانعانه برگير و مبادا چنان وارد آن شوى كه به آخرتت زيان رساند و نبايد چنان ترك كنى كه نانخور ديگران باشى ! چنان روزه بگير كه جلوى شهوتت را بگيرد نه آنقدر كه مانع نمازت گردد ! زيرا كه نماز در پيشگاه خدا از روزه بالاتر است .
پسر عزيزم ، علم را به آن جهت نياموز كه علما را ضايع كنى و يا با نادانان جدال نمايى و يا در انجمنها خودنمايى كنى ! و علم را بهخاطر ترك دنيا و رغبت به نادانى وانگذار ! پسرم ! انجمنها را با چشمانت بررسى و گزينش كن ، اگر گروهى را ديدى كه به ياد خدا هستند با ايشان همنشين شو زيرا كه تو اگر عالم باشى علمت تو را سود بخشد آنان نيز بر علمت بيفزايند و اگر نادان باشى تو را بياموزند و شايد خداوند متعال سايهء رحمت خود را بر ايشان افكند و شامل حال تو نيز گردد .
به لقمان گفتند : چه چيز جامع حكمت تو است ؟ فرمود : از آنچه مرا كفايت كند نمىپرسم و آنچه به من مربوط نيست خودم را به زحمت
مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 448
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٤٨