خويش اميرالمؤمنين علىّ بن ابىطالب عليه السلام سپرد . و در آخر وصيّت آمده بود : « جبرئيل ، ميكائيل و اسرافيل بر آنچه محمّد صلى الله عليه و آله و سلم به على بن ابىطالب عليه السلام وصيّت كرده گواهند وصيّت و ضمانت گرفت براساس آنچه در آن وصيّت آمده مطابق آنچه يوشع بن نون بن موسى بن عمران عليه السلام ضمانت كرد و مطابق آنچه وصىّ عيسى بن مريم عليه السلام و اوصياى پيش از ايشان ضمانت كردند و اجرا نمودند .
علاوه بر اينكه محمّد بالاترين پيامبران و على برترين اوصياست و محمّد وصيّت كرد و تسليم على عليه السلام نمود و على عليه السلام نيز اقرار كرد و وصيّت را براساس وصاياى انبياء عليهم السلام دريافت نمود و محمّد صلى الله عليه و آله و سلم امر را به علىّ بن ابىطالب سپرد و اين امر در حقيقت امر خدا و اطاعت اوست و او را سرپرست امر كرد بر اين اساس كه پس از محمّد صلى الله عليه و آله و سلم براى على عليه السلام و هيچكس ديگر نبوّت نيست و خدا بهعنوان شاهد كافى است » . « 1 »
10 - باز از عيسى ضرير به نقل از امام كاظم ، از پدرش عليهما السلام آورده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم موقعى كه وصيّت نامه را به على عليه السلام داد ، فرمود : جوابى براى آن در محضر خداى تبارك و تعالى پروردگار عرش آماده كن زيرا كه من روز قيامت به حلال و حرام و محكم و متشابه كتاب خدا مطابق آنچه خداوند نازل كرده و من دستور دادم و واجبات الهى همانطورى كه نازل شده و احكام از امر به معروف و نهى از منكر و دورى از آن ، با اقامهء حدود الهى و شروط آن و تمامى امور و اقامهء به موقع نماز و دادن زكات به اهل آن و حج خانه خدا و جهاد در راه خدا با
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : 22 / 481 .