سپس نگاهى به مردم كرد درحالى كه خشمناك بود ، گفت : مردم ! وصيت مرا بشنويد ! هر كه به من ايمان آورده و نبوّت مرا باور دارد و اينكه من فرستادهء خدايم پس او را به ولايت على بن ابىطالب عليه السلام و طاعت او و باور داشتن او توصيه مىكنم . براستى كه ولايت او ولايت من و ولايت پروردگار من است . پس من به شما ابلاغ كردم ، حاضران به غايبين برسانند كه على بن ابىطالب عليه السلام او نشانه و علم است ، هر كه از آن نشانه عقب بماند گمراه است و هر كه از او جلو افتد در آتش دوزخ جلوتر افتد ! و هر كه از آن نشانه علم عقب بماند به سمت راست رود هلاك است و سمت چپ را بگيرد گمراه است ! مرا توفيقى جز به وسيلهء خدا نيست ، آيا سخنان مرا شنيديد ؟ گفتند : آرى » . « 1 »
7 - مجلسى با همان اسناد از امام كاظم عليه السلام به نقل از پدر بزرگوارش از على عليهما السلام فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به هنگام وفاتش مرا فراخواند و هر كه را داخل خانه جز من در نزد وى بود همه را بيرون كرد و در خانه جبرئيل درحالى كه مهر شده بود گرفت و به من داد و فرمان دادكه آن را بگشايم ، گشودم و دستور داد آن را بخوانم ، خواندم . فرمود : جبرئيل هماكنون ازنزد پروردگارم به نزد من آورد و من آن را خواندم ، ديدم هر آنچه را كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم جزء به چزء بر من وصيت كرده بود حرفى را فروگذار نكرده است » . « 2 »
8 - با همان اسناد از امام كاظم به نقل از پدرش ، از قول جدش امام باقر عليهم السلام اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : « شبى از شبهاى بيمارى رسول
هامش
( 1 ) - بحارالأنوار : 22 / 476 - 479 .
( 2 ) - همان : 22 / 476 - 479 .