است .
چون از دنيا رفت ، سندى فقها و بزرگان بغداد از جمله هيثم بن عدى و ديگران را وارد زندان كرد ، ديدند كه هيچ اثرى روى بدن آن حضرت نيست و بر آن شهادت دادند . جنازه را بيرون آورد و روى جسر بغداد نهاد ، ندا دادند اين بدن موسى بن جعفر است كه شيعيان عقيده داشتند او نمىميرد ! اينك او را بنگريد ! مردم نگريستند .
گويند : بدن را برداشتند و در مقابر قريش به خاك سپردند - خدايش بيامرزد ! - قبر آن حضرت كنار قبر مردى از قبيله نوفل به نام عيسى بن عبداللَّه قرار گرفته است . « 1 »
39 - خطيب ابوبكر حافظ بغدادى از ابراهيم بن عبدالسّلام بن سندى بن شاهك از قول پدرش نقل كرده ، مىگويد : موسى بن جعفر عليهما السلام نزد ما زندانى بود ، چون از دنيا رفت به دنبال جمعى از افراد عادل محلّهء كرخ فرستاديم ، آمدند و نزد وى برديم و آنها را بر مرگ ( طبيعى ) وى شاهد گرفتيم - به گمان من - گفت : بدن او را در مقابر شونيزى به خاك سپرديم .
از محمّد بن صدقه عنبرى نقل كرده است كه موسى بن جعفر عليهما السلام در سال 183 ، به قولى در بيست و پنجم رجب از دنيا رفت . « 2 »
40 - يعقوبى مىنويسد : موسى بن جعفر بن محمّد بن على بن حسين بن على بن ابىطالب عليهم السلام مادرش امّولد به نام حميده در سال 183 به سن پنجاه و هشت سالگى درگذشت . وى در بغداد ، ميان زندان هارون بود كه
هامش
( 1 ) - مقاتل الطّالبيّن : ص 336 - 335 .
( 2 ) - تاريخ بغداد : 13 / 32 .