بدكار « 240 » ؛ وخطر ستمكارى « 241 » ؛ وصفات وزير « 242 » ؛ واهميت أو « 243 » ؛ وياران پادشاه « 244 » ؛ ولزوم احتياط وحذر « 245 » . از خسروان إيران مطالبى نقل مىكند كه مربوط است به ضرورت بار دادن مردم به حضور پادشاه تا از أحوال ايشان با خبر باشد « 246 » ؛ ومشخّص كردن جناياتى كه پادشاه شخصا بايد به آنها رسيدگى كند « 247 » ؛ واهميت عدل در استوارى دولت « 248 » ؛ وپاكدامنى پادشاهان « 249 » ؛ وبنياد ديني حكومت « 250 » ؛ وحقّ پادشاه در أطاعت مطلق مردم از أو « 251 » وچيزى كه به همهء اين مطالب نصيحتآميز مىافزايد ، رأى بزرگمهر است دربارهء ضرورت مشورت كردن در أمور سياسي « 252 » وبر حذر بودن از وقوع حوادث پيش بيني نشده . « 253 »
از جاويدان خرد نيز در السعادة والاسعاد چهار بار نقل قول شده است ومطالب آن دربارهء اهميت مشورت « 254 » وعدم استبداد به رأى « 255 » وجايگاه چارهگرى وپرهيز از شتاب كارى در أمور سياسي است . « 256 »
مقايسه بين مطالب منقول از خداى نامه وجاويدان خرد در آثار عامري نشان مىدهد كه مأخذ أول سرچشمهء اصلى واساسى به شمار مىرود ودومين كتاب در حكم زيور ومكمل كتاب نخستين است . تكيه عامري بر كتاب خداى نامه وكتاب التاج ميزان همفكرى أو را با ابن مقفع
هامش
( 240 ) . عامري ، السعادة والاسعاد ، ص 297 .
( 241 ) . همان ، ص 326 .
( 242 ) . همان ، ص 425 .
( 243 ) . همان ، ص 429 .
( 244 ) . همان ، ص 439 .
( 245 ) . همان ، ص 296 .
( 246 ) . همان ، ص 286 .
( 247 ) . همان ، ص 307 - 306 .
( 248 ) . همان ، ص 267 .
( 249 ) . همان ، ص 95 .
( 250 ) . همان ، ص 206 .
( 251 ) . همان ، ص 208 .
( 252 ) . همان ، ص 22 .
( 253 ) . همان ، ص 296 ، بر آنچه ذكر شد ، رأيي از دارا پسر دارا دربارهء دگرگون شدن أحوال كشور وپادشاهى افزوده مىشود . ( ص 375 ) ؛ ونصيحت شيرويه دربارهء ضرورت اينكه پادشاه نبايد براي لشكريان زياد گشاده دست باشد يا بر آنها تنگ گيرد . ( ص 400 ) ورأى كسرى در پوشيده داشتن رأى ( ص 321 ، 322 ، 323 ) .
( 254 ) . همان ، ص 296 .
( 255 ) . همان ، ص 422 .
( 256 ) . همان ، ص 321 - 320 .