وَ كانُوا بِها يَسْتَهْزِؤُنَ »
« 1 » يعنى ستم كردند و به سخره گرفتند .
و قول خداى تعالى :
« وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ »
- يعنى نااميد مىشوند -
« وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ مِنْ شُرَكائِهِمْ شُفَعاءُ »
« 2 » يعنى شريكهايى را كه آنها مىپرستيدند و اطاعت مىكردند ، آنها را شفاعت نمىكنند .
و قول خداى تعالى :
« وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ
- فرمود : به جانب بهشت و دوزخ -
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ »
« 3 » يعنى گرامى داشته مىشوند .
قول خدا :
« فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِيًّا وَ حِينَ تُظْهِرُونَ »
« 4 » مىفرمايد خدا را در بامداد و شامگاه و نيمروز تسبيح گوييد !
قول خداى تعالى :
« يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ »
گويد :
مؤمن را از كافر و كافر را از مؤمن بيرون مىآورد .
و قول خداى تعالى :
« فَيُحْيِي بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها
و
كَذلِكَ تُخْرَجُونَ »
« 5 » اين آيه
هامش
( 1 ) - روم / 10 : سپس سرانجام كسانى كه اعمال بد انجام دادند به جايى رسيد كه آيات خدا را تكذيب كردند و به مسخره كردن آن برخاستند .
( 2 ) - همان / 12 : آن روز كه قيامت به پا شود مجرمان در نوميدى و اندوه فرو مىروند ، آنها شفيعانى از معبودهايشان ندارند .
( 3 ) - همان / 14 و 15 : روزى كه قيامت به پا مىشود مردم از هم جدا مىگردند پس گروهى كه ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند در باغى از بهشت شاد و مسرور خواهند بود .
( 4 ) - روم / 17 و 18 : منزّه است خداوند به هنگامى كه شام مىكنيد و هنگامى كه صبح مىكنيد و حمد و ستايش مخصوص ذات پاك اوست در آسمان و زمين به هنگام عصر و هنگامى كه وارد ظهر مىشويد .
( 5 ) - همان / 19 : زنده را از مرده و مرده را از زنده خارج مىكند و زمين را پس از مردنش حيات مىبخشد و همين گونه روز قيامت ( از گورها ) بيرون مىآورند .