شرحبيل گفت : بايد بروم و بنگرم . گروهى را كه براى او قبلا آماده ساخته بودند ديد ، و آنان همگى به او گفتند : على عثمان را كشته است . شرحبيل خشمگين پيش معاويه برگشت و گفت : اى معاويه ، مردم فقط همين موضوع را پذيرفتهاند كه على عثمان را كشته است ، و سخن ديگرى را نمى پذيرند ، و به خدا سوگند اگر تو با على بيعت كنى ترا از شام خود بيرون مى كنيم يا مى كشيم معاويه گفت : من هرگز با شما مخالفتى ندارم و من هم فقط مردى از مردم شام هستم . گويد : در اين هنگام جرير را پيش سالارش برگرداندند ، و معاويه دانست كه شرحبيل تمام بصيرت خود را در جنگ با عراقيان به كار خواهد بست و تمام شام با او خواهد بود ، و در اين مورد به على ( ع ) نامهيى نوشت كه ما آن را به خواست خداوند متعال پس از اين خواهيم آورد .
خطبه ( 27 )
اين خطبه با عبارت « اما بعد فان الجهاد باب من ابواب الجنة » ( همانا جهاد درى از درهاى بهشت است ) ، شروع مىشود .
اين خطبه از مشهورترين خطبههاى على عليه السلام است كه آن را بسيارى از مردم نقل كردهاند ، از جمله ابو العباس مبرد آن را در اوايل جلد نخست الكامل خود آورده است . او در روايت خويش برخى از كلمات را انداخته و برخى كلمات ديگر افزوده است و در آغاز آن چنين گفته است : به على عليه السلام گزارش شد سوارانى از معاويه به انبار حمله آوردهاند و يكى از كارگزاران او به نام حسان بن حسان را