در وصف اين دو دفتر
دفترى را كه نخستين بار از خامهء يك دانشمند مىتراويد به زبان فارسي « دستور » مىخواندهاند ، همان كه در روزگار اسلامى « مسوّده » هم ناميده مىشده است . ابن النديم در فهرست ( ص 357 چاپ إيران ) از « مسودات ودساتير » وبيهقى در تتمة صوان الحكمة ( ص 53 چاپ لاهور ) از « مسوّده » ياد كردهاند . در سخنان ابن الخمار كه در پايان دفترهاى ايساغوجى ومقولات وعبارات وقياس وبرهان منطق أرسطو نسخهء كهن پاريس آمده است عبارتهاى « دستور إسحاق الذي بخطه ، منقولة بحسب نقط الدستور ، التي قابل بها الدستور الذي بخط إسحاق الناقل ، نسخة يحيى بن عدي المنقولة من دستور الأصل » مىبينيم ( مقولات چاپ خليل جر 186 و 188 و 192 و 358 و 386 - منطق أرسطو چاپ بدوي 55 و 99 و 306 و 465 و 1017 و 1068 ) در عيون الأنباء ( 1 : 323 ) نيز آمده است « نقلت ذلك من الدستور من خط حسن بن سوار » .
حنين بن إسحاق در فهرست نگارشهاى جالينوس ( 2 و 10 و 24 و 37 و 39 و 41 و 45 تا 47 و 52 ) وابن نديم ( 423 ) از « نسخه » ياد كردهاند . در سخن ابن السمح در حاشية بر خطابهء منطق أرسطو نسخهء پاريس ( ص 254 -