( 126 ) ا ب : زعم ، ه ط : يزعم
( 127 ) ا ب : ممكن ، ه ط : ممكنا
( 128 ) ا ب : للاخر به ، در ه ط « به » نيست
( 129 ) ا ب : فكان ، ه ط : وكان
( 130 ) در ا « ان قول القائل . . . ظننتم » نيست
( 131 ) تنها در ط « يكون » هست .
( 132 ) در ا ب « نعم » نيست
( 133 ) همهء نسخهها : صدقا
( 134 ) در ا « كذب فيما » نيست
( 135 ) در ب « والفجور » در ا روى « و » خط خورده است
( 166 ) ا ب : من هي شيئا
( 137 ) در ا ب : « ضدان » نيست
( 138 ) ا ب : قال القائل فلان غير حسن ، ه ط : قال القائل : فلان حسن ، هامش هر دو : ل ط « غير حسن فلان »
( 139 ) ا ه ب : يحتج ، ط : يجمع
( 140 ) ا ه ط : حي ، ب : ؟ ؟ ؟ جن ، گويا : جيء ، به گواهى آنچه كه پس از اين آمده است در متن « سمى » گذاردهام
( 141 ) در ا ب « وبه نستعين » نيست
( 142 ) ا ه ط : تبينت ، ب : يثبت
( 143 ) اين كلمه در نسخهها روشن نيست شايد « المنقوض » باشد
( 144 ) نسخهها چنين است ، گويا بايد چنين باشد : موجبا له شيئا
( 145 ) در ه ط « وكذا » ى نيست
( 146 ) ه : ولا يجاوزها
( 147 ) در ا ب « غير » نيست
المنطق ( ويليه حدود المنطق لابن بهريز ) — صفحة 133
مساهمون: ابن المقفع
ص١٣٣