شده است . دومى در مجموعهء شمارهء 50
Notre Dame de semence
ياد شدهء در فهرست همان دير ( مجلهء آسيايى سال 1906 دورهء 10 دفتر 7 ص 498 ) .
ابن النديم ( ص 303 ) مىنويسد كه ايرانيان پيشها اندكى از كتابهاى منطقي وپزشكى را به فارسي برگردانده بودند ، وعبد الله ابن المقفع وديگران آنها را به عربى در آوردهاند .
هم از أو است رسالهاى در منطق كه براي انوشيروان ( 531 - 579 ) به سريانى ساخته است ومنبع آن گويا گزيدهء سريانى سرگيوس راس عيني باشد ( يادنامهء والتسر ص 542 ) . نسخهاى از آن در موزهء بريتانيا به شمارهء
Add 14660
هست .
ارنست رنان در نامهاى كه به ا . م . رينود
A . M . Reinaud
در بارهء برخى از نسخههاى سريانى همان موزه نوشته است ( مجلهء آسيايى سال 1852 ص 293 - 332 ) از اين نسخه وصف كرده وديباچهء آن را با ترجمهء فرانسوى آن در آن آورده است ( ص 311 - 319 ) .
لاند هم آن را با ترجمهء لاتينى در
Anecdota Syriaca
در ليدن در 1875 چاپ كرده است ( نيز گفتار پاول كراوس در
CRSO 41
سال 1933 دربارهء ابن مقفع كه ترجمهء آن در « من تاريخ الالحاد في الإسلام » بدوي ص 54 - 64 ديده مىشود ) گويا نخستين كسى كه در إيران از آن آگاهى داده است سعيد نفيسى باشد در 1312 خورشيدى در مجلهء مهر ( 1 : 36 - 41 ) .
س . پينس
S . Pines
در ايرانشناسى سال 1350 ( 1971 ) ص 121 - 129 مقالهاى به انگليسى دارد ودر آن از عبارتى كه مشكويهء رازي در ترتيب السعادات از پولس آورده است سخن داشته است . مشكويه ( هامش المبدأ والمعاد صدراى شيرازي 445 ) چنين مىگويد : فاما ترتيب هاتين