حضرت راجع به آيهء
« وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها »
« 1 » پرسيدم ، فرمود :
« اى ميّسر ! اين زمين خراب و فاسد بود ، خداوند به وسيلهء پيامبرش آن را اصلاح كرد ، از اين رو فرمود :
« وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها » .
« 2 »
33 - صدوق از زراره نقل كرده است ، مىگويد : از امام باقر عليه السلام راجع به قول خداى عزّوجلّ :
« وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ
. . .
قالُوا بَلى »
« 3 » پرسيدم ، فرمود : « آگاهى و معرفت ثابت شد و همان وقت فراموش كردند و روزى آن را به خاطر مىآورند و اگر چنين نبود هيچ كس نمىدانست آفريدگار روزى دهندهء او كيست ! » . « 4 »
34 - عيّاشى از ابولبيد مخزومى نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود : « ابولبيد ! دوازده نفر از بنىعباس حكومت مىكنند ، پس از هشتمين نفر چهارتن از آنها كشته مىشوند و يكى از آنها را سر مىبرند ، آنها گروهى هستند ؛ عمرشان كوتاه ، مدّت حكومتشان اندك خو و خصلتشان پليد ، از جمله آنها افراد بسيار هرزهء تبهكار ملقّب به هادى ، ناطق ، غاوى است .
ابولبيد ! در حروف مقطّعه قرآن علم فراوانى است . خداى تبارك و تعالى
« الم ذلِكَ الْكِتابُ »
را نازل كرد ، محمّد صلى الله عليه و آله و سلم به پا خاست به طورى كه خودش ظاهر گشت و سخنش نافذ شد و به دنيا آمد روزى كه بايد بيايد در حالى كه از هزارهء هفتم يك صد و سى سال گذشته بود .
سپس فرمود ؛ در حالى كه بيانگر او ضمن كتاب خدا در حروف مقطّعه
هامش
( 1 ) - اعراف / 56 : در روى زمين افساد نكنيد بعد از آن كه اصلاح شده است .
( 2 ) - كافى : 8 / 58 .
( 3 ) - اعراف / 172 . ترجمه گذشت .
( 4 ) - علل الشّرايع : 2 / 112 .