غسل بده ، كفنم كن و بر جنازهء من نماز بخوان ، داخل قبرم بگذار ، پس از گذشت چهل روز از مرگ من استخوانهاى مرا بيرون كن و همه را جمع كن در داخل آن صندوق بگذار و آن را محافظت نما ، مبادا كسى را جز خودت بر آن امين شمارى .
همين طور وقت وفات خودت ، چون احساس كردى بهترين فرزندانت را بطلب و آن كه از همه حرف شنواتر و از قبل در نزد تو از همه برتر است ، بر او وصيت كن بمانند وصيّتى كه من به تو كردم ، مبادا زمين را بدون عالِمى از خاندان ما بگذارى ! پسر عزيزم ! خداى تبارك و تعالى مرا به زمين فرود آورد و خليفهء خود در زمين و حجّت خويش بر خلق قرار داد . من تو را به امر خدا وصىّ خودم قرار دادم و حجّت خدا بر خلق پس از خود در روى زمين نهادم .
تو هم از زمين بيرون نشو تا اين كه حجت و وصيّى براى او قرار دهى و اين صندوق را با آنچه دارد به او تسليم كنى همانطور كه من به تو تسليم كردم و به او اعلام كنى كه به زودى مردى از دودمان من به نام نوح خواهد آمد كه در زمان نبوّت او طوفان و غرق خواهد بود ، هر كه در كشتى او سوار شود نجات يابد و هر كه از كشتى او تخلّف ورزد غرق شود و به وصىّ خودت سفارش كن كه اين صندوق را پاس بدارد . به هنگام وفاتش به بهترين فرزندانش ؛ آنكه پايبندتر و در نزد وى از همه برتر است وصيت كند و صندوق را با آنچه دارد به او تسليم نمايد و هر وصيّى وصيت نامهء خود را داخل همين صندوق بگذارد و به يكديگر سفارش نمايند .
هر كه نبوّت نوح عليه السلام را درك كرد بايد با وى سوار كشتى شود و
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 342
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٣٤٢