« در آن ميان كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نشسته بود و گروهى از يهود نزد ايشان بودند از جمله عبداللَّهبن سلام در ميان آنها ، ناگهان اين آيه نازل شد :
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ »
« 1 » نازل شد ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم سمت مسجد حركت كرد و گدايى به طرف ايشان آمد ، پيامبر پرسيد : آيا كسى به شما چيزى داده است ؟ گفت : آرى آن كه نماز مىخواند . رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آمد و ديد او اميرالمؤمنين ؛ على عليه السلام است .
فرمود : « آيهء
« وَ إِذا جاؤُكُمْ قالُوا آمَنَّا »
« 2 » دربارهء عبداللَّهِبن ابىّ نازل شده است وقتى كه او اظهار اسلام كرد در حالى كه داخل در كفر بودند و از ايمان بيرون .
قول خداى تعالى :
« وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ »
« 3 » فرمود : « سحت چيزى است بين حلال و حرام و اين كه مردى خودش را مزدور حمل و نقل شراب و گوشت خوك و تهيّهء ابزار لهو و لعب گرداند ؛ اين مزد كارى وى امر حلالى است ولى از آن جهت كه مىداند چه چيز را حمل و نقل مىدهد سُحت ( خلاف شرع ) است . » . « 4 »
5 - در روايت ابوالجارود از قول امام باقر عليه السلام دربارهء آيه
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ »
« 5 » آمده است ، فرمود : « امّا خمر هر مست كنندهء از شراب خمر است در صورتى كه تخمير شود حرام است و امّا مسكر ( مست كننده ) زياد و كمش حرام است .
هامش
( 1 ) - مائده / 55 : ولىّ و سرپرست و متصرف در امور شما خدا و رسول او است .
( 2 ) - همان / 61 : هنگامى كه نزد شما مىآيند مىگويند ايمان آورديم .
( 3 ) - همان / 62 : خوردن ايشان حرام را .
( 4 ) - تفسير قمى : 1 / 170 .
( 5 ) - مائده / 90 : اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، شراب و قمار و بتها و بخت آزمايى پليدند .