تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 315

مساهمون:

ص٣١٥
فرمود : « مردى از ميان همان مردم از كنار او گذشت ، پرسيد : بندهء خدا تو كه هستى ؟ او پس از شنيدن اين سؤال سرش را بلند كرد و نگاهى به طرف او ، گفت : يا تو نادان‌ترين مردمى يا داناترين ! زيرا كه من از آغاز برپاشدن اين دنيا در اينجا هستم كسى جز تو نپرسيده است ، تو كيستى ؟ سپس امام عليه السلام فرمود : « مردم معتقدند كه وى پسر آدم عليه السلام است ، خداى عزّوجلّ مىفرمايد :
« مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً »
« 1 » عبارت آيه در خصوص بنى اسرائيل است ولى معناى آن دربارهء همهء مردم جريان دارد . و اين آيه شريفه
« وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً » .
« 2 » فرمود : « كسى را از سوختن يا غرق شدن يا زيرآوار ماندن يا از دست درنده و يا از عائله‌اى نجات دهد تا بى نياز شود يا او را از تنگدستى به بى نيازى درآورد و بالاتر از اينها او را از گمراهى به هدايت درآورد . اين كلام خدا :
« فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً »
را فرمود : « جايگاهى دارد كه گويى همهء مردم را زنده كرده است . اما قول خداى تعالى :
« إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ »
« 3 »
.
« 4 »
هامش
( 1 ) - مائده / 32 : به خاطر همين بر بنى اسرائيل مقرر داشتيم كه هر گاه كسى انسانى را بدون ارتكاب‌قتل و بدون فساد در روى زمين به قتل برساند ، چنان است كه گويا همهء انسان‌ها را كشته اشت . ( 2 ) - همان : و كسى كه انسانى را از مرگ نجات دهد گويا همهء انسان‌ها را از مرگ نجات داده است . ( 3 ) - مائده / 33 : كيفر كسانى كه با خدا و پيامبر به جنگ بر مىخيزند و در روى زمين دست به فساد مىزنند اين است كه ( يكى از چهار مجازات در مورد آنها اجرا شود : ) اين كه كشته شوند ، به دار آويخته شوند ، دست و پاى آنها به طور مخالف ( دست راست و پاى چپ ) بريده شود ، از محلّ زندگيشان تبعيد شوند . ( 4 ) - تفسير قمى : 1 / 166 .