فرمود : اينجا بود كه هر دو گريستند و گفتند : پروردگار ما ! ما را در اصلاح خودمان و عمل به رضاى خودت يارى كن ! خداوند به ايشان فرمود : هر وقت كار بدى كرديد توبه كنيد من توبهء شما را مىپذيرم و منم خداوندِ توبهپذير مهربان .
آدم گفت : پس مرا به محبوبترين سرزمين نزد خودت فرود آور !
مىگويد : پس خداوند به جبرئيل وحى كرد كه آن دو را به شهر مبارك مكه فرود آور ! جبرئيل آنها را فرود آورد ؛ آدم را روى كوه صفا و حوا را روى كوه مروه انداخت .
مىفرمايد : چون آنها افكنده شدند روى پاها حركت كردند و سر به طرف آسمان بلند نمودند و با صداى بلند به درگاه خدا گريه كردند و ناليدند و گردنشان را كج كردند .
مىگويد : پس خداوند آنها را ندا داد چرا پس از رضايت من از شما گريه مىكنيد ؟ گفتند : گناه ما باعث گريهء ما شده است كه ما را از جوار رحمت پروردگارمان دور كرد ، در حالى كه تقديس فرشتگان شما بر ما پنهان بود . پروردگار ما ! شرمگاههاى ما براى ما ظاهر شد و گناه ، ما را به كِشت دنيا و خوردنى و آشاميدنى آن مجبور كرد و ترس شديدى ما را فرا گرفت به خاطر جدايى كه بين ما انداختى .
فرمود : پس خداوند رحمان و رحيم در آن حال ايشان را بخشيد و به جبرئيل وحى كرد كه منم خداوند رحمان و رحيم و من آدم و حوا را چون به درگاه من شكوه كردند ، بخشيدم .
پس آنها را به خيمهاى از خيمههاى بهشت فرود آور ! و ايشان را از طرف من به خاطر جدايى از بهشت دلدارى بده ! و بين آن دو را در همين
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 157
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٥٧