ارزانى داشتم و تو را در بهشتم جا دادم و اين كارها را جز به رضايتم دربارهء تو انجام ندادم ، بدان وسيله تو را آزمودم بدون اين كه تو كارى كرده باشى ، سزاوار چنين رفتار من باشى !
آدم گفت : پروردگارا ! نيكى از تو و بدى از من است .
خداوند فرمود : اى آدم ! منم خداى بخشنده ، نيكى را پيش از بدى و رحمتم را پيش از غضبم آفريدم كرامتم را بر خوار سازيم و احتجاج و استدلالم را بر عذابم مقدّم داشتم . اى آدم ! مگر من تو را از آن درخت نهى نكردم و تو را خبر ندادم كه شيطان دشمن تو و همسر تو است ؟ و شما دو تن را پيش از آن كه بهشت رويد برحذر داشتم و شما را آگاه ساختم كه اگر از آن درخت بخوريد ستمگرِ به خود و نافرمان به من خواهيد بود .
اى آدم ! در بهشت من هيچ ستمگرِ نافرمانِ به من همسايهء من نمىشود .
فرمود : آدم عرض كرد : آرى پروردگارا حجّتِ تو در برابر ما راست است ، ما به خود ستم كرديم و نافرمانى نموديم و اگر تو ما را نيامرزى و نبخشى از زيانكاران خواهيم بود .
فرمود : چون آدم و حوا به درگاهِ خداى خود اقرار به گناه كردند و اين كه حجت از آنِ خداست رحمت خداى بخشندهء مهربان فراهم آمد و پروردگارشان توبهء ايشان را پذيرفت چرا كه او بسيار توبهپذير و مهربان است .
خداوند فرمود : اى آدم ! تو و همسرت به زمين فرود آييد چون اصلاح شديد من شما را اصلاح مىكنم و اگر براى من كار كرديد ، شما را قوّت مىدهم و اگر خود را در معرض خشنودى من قرار داديد من هم به سوى شما مىشتابم و اگر از من خوف داشتيد شما را از غضبم ايمن مىسازم .
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 156
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٥٦