و بدان ! خدايت بيامرزد ! كسى به محبّت خدا نمىرسد مگر با دشمنى بسيارى از مردم و به ولايت خدا نايل نمىشود جز با خصومت ايشان . و نبودن آن خصومت كم و اندك است ، چرا كه وصول به آن از جانب خدا براى مردمانى است كه دانايند .
برادرم ! خداى عزّوجلّ در هر يك از پيامبران يادگارهايى از اهل دانش قرار داده است ؛ آنان گمراهان را به هدايت فرا مىخوانند و به همراه ايشان در برابر آزار ديگران مقاومت مىكنند ، دعوت كنندهء به خدا را اجابت مىكنند و خود به سوى خدا دعوت مىكنند .
پس آنها را بشناس خدايت رحمت كند ! كه ايشان در جايگاه بالايى هستند هر چند كه در دنيا خوارى و پستى به ايشان رسد آنها به وسيلهء كتاب خدا مردگان را زنده مىكنند و به وسيلهء نور الهى نابينايان را بينا مىسازند ، بسا كشتهء ابليس كه آنان زنده كردند و بسا سرگردان گمراه كه راهنمايى نمودند ، به خاطر جلوگيرى از هلاكت بندگان خون خود را نثار مىكنند ، و چه نيكو اثرى روى بندگان خدا دارند و چه تأثير زشتى بندگان بر ايشان دارند ! » . « 1 »
3 - علىّبن شعبه ( حرّانى ) مىگويد : روزى امام باقر عليه السلام از خانه بيرون آمد و به جابر فرمود : « اى جابر به خدا سوگند كه من امروز غمگين و دل گرفته صبح كردم ! »
گفتم : فدايت شوم ! غم شما براى چه و دل گرفتگى چرا ؟ آيا همهء اينها در برابر اين دنياست ؟ فرمود : « نه ، اى جابر ، بلكه از غم آخرت است . اى
هامش
( 1 ) - كافى : 8 / 56 .