جابر ! بر دل هر كس حقيقت ايمان پاك وارد شود از هر بدى و زشتى اين دنيا روبرتابد . زيرا كه زينت و شكوفايى دنيا ، سرگرمى و بازيچه است و به راستى كه خانهء آخرت زندگانى واقعى است . اى جابر ! به راستى كه مؤمن را شايسته نيست كه به دنيا تكيه كند و به شكوفايى زندگى آن دل ببندد . بدان كه فرزندان دنيا همه اهل غفلت و غرور و نادانىاند . و فرزندان آخرت همان مؤمنان با عمل و پارسا و اهل علم و فقه و اهل فكر و عبرتگيرى و آزمايشند و از ذكر خدا خسته نمىشوند .
بدان اى جابر ! به راستى كه اهل تقوا همان افراد بىنيازند ، اندكى از دنيا آنان را بى نياز ساخته و آنان كم هزينهاند ، اگر نيكى را از ياد ببرى به يادت آورند و اگر به آن عمل كنى تو را يارى دهند . آنان شهوت و لذّت را پشت سر انداخته و طاعت پروردگار خود را در پيش رو قرار دادهاند و به راه خير چشم دوختهاند و به ولايت دوستان خدا ، آنان را دوست دارند و بدانها گرويده و از آنان پيروى كنند .
خود را در دنيا چنان بدار كه يك ساعت در آن منزلگيرى و سپس از آن كوچ كنى و يا چون مالى كه در عالم خواب ببينى و بدان شاد و مسرور گردى و پس از آن كه از خواب بيدار شوى چيزى در دست ندارى و من براى تو اين مثل را زدم تا تعقل كنى و اگر خدا توفيقت داد به كار بندى .
اى جابر ! آنچه از دين و حكمت الهى به تو سپردم حفظ كن و خير خود را بخواه و ببين كه خدا در نزد تو چه جايگاهى دارد ، به همان اندازه از تو وقتى كه به سوى او بازگردى ، وارسى كند . ببين اگر دنيا نزد تو جز آن است كه شرح دادم و به آن دل بستهاى پس بايد از آن صرفنظر كنى و به خانهء آخرت روآورى كه امروزه سرايى جبرانپذير است .
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 102
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٠٢