نام سرحه - فرمود : « سفره را بياور ! » همين كه سفره را آورد و آن را گسترد ، امام عليه السلام فرمود : « سپاس خداوندى را كه براى هر چيزى اندازهاى قرار داده است كه در آنجا پايان مىيابد حتّى اين سفره اندازهاى دارد كه در آنجا پايان مىپذيرد » ابن ذرّ پرسيد : اندازهء آن چيست ؟
فرمود : « وقتى كه گسترده مىشود ؛ ياد خدا و چون برداشته مىشود حمد و سپاس خداست » .
راوى مىگويد : سپس غذا را خوردند و پس از غذا امام باقر عليه السلام به آن كنيز فرمود : « آب خوردن بياور ! » او كوزهء چرمى آورد ، همين كه در دست امام عليه السلام قرار گرفت فرمود : « سپاس خداوندى را كه براى هر چيزى اندازهاى قرار داده است كه بدان محدود مىگردد حتّى همين كوزه اندازهاى دارد كه بدان منتهى مىشود . » ابن ذرّ گفت : اندازهء كوزه چيست ؟
فرمود : « وقت آشاميدن نام خدا برده مىشود و چون از آشاميدن فارغ شدند حمد خدا را مىگويند ، و از جاى دسته آن و از محل شكستگى آن اگر شكستگى داشت نمىآشامند » .
راوى مىگويد : چون از خوردن و آشاميدن فارغ شدند رو به ايشان كرد و از آنها احاديثى را مىپرسيد ولى آنها حرفى نمىزدند ، چون امام عليه السلام چنين ديد ، فرمود :
« اى پسر ذرّ ! آيا برخى از احاديث ما را كه در نظر ما اشكالى دارد مطرح نمىكنى ؟ »
عرض كرد : چرا يابن رسول اللَّه ! ( پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ) فرمود : من در ميان شما دو امانت گرانقدر را ترك مىكنم كه يكى از آنها بزرگتر از ديگرى است ؛ كتاب خدا ( قرآن ) و اهل بيت من ؛ اگر شما به آن دو چنگ بزنيد
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 337
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٣٣٧