نوحهسرايى را به نافرمانى خدا و رسول خدا ابراز كنيد ! زنان خاندان عبدالمطّلب گفتند : پس نوحهسرايى و گريه را براى چه كسى باقى بگذاريم ، در حالى كه امروز از نظر ما همچون روزى است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، على ، فاطمه ، رقيّه ، زينب و امّ كلثوم ( دختران پيامبر ) از دنيا رفتند . بنابراين ما تو را به خدا سوگند مىدهيم ، خدا ما را فداى تو گرداند ، مبادا از دست ما به روى اى عزيز خوبان از درگذشتگان ! و يكى از عمّههاى آن حضرت شروع به گريه كرد ، در حالى كه مىگفت : يا حسين من گواهى مىدهم كه شنيدم جنّيان در مصيبت تو نوحهسرايى مىكردند و مىگفتند :
براستى كشتهء سرزمين طف ( كربلا ) از اولاد هاشم
رقّت بارترين فرد قريش بود كه او را به خوارى كشتند
عزيز رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم كه هرگز بدخو نبود
( اى حسين ) مصيبت تو مظهر عزّتها و بسى عظيم بود !
و نيز مىگفتند :
بر ( مصيبت ) حسين سرور و آقا مىگريم
كه براى كشته شدن او موها سفيد شد !
و به خاطر قتل او دچار زمين لرزه شديد
و به جهت قتل او ماه تاريك شد و گرفت
و كران تا كران آسمان سرخ شد
از شامگاه و سحرگاه ( تا به صبح )
و خورشيد در همه جا بر مردم
دگرگون شد و آن ناحيه را ظلمت فرا گرفت
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 256
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٥٦