آن كه خلايق و بشريّت در سوكش
نشسته است پسر فاطمه ( حسين ) است
بدان وسيله خوارى و ذلت را
در حال دماغ بريدگى و هلاكت به ارث برديم » . « 1 »
19 - از محمّدبن مسلم به نقل از امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود : « هر مؤمنى كه قطرهاى اشك از چشمش جارى شود به حدى كه به صورتش بريزد خداوند او را در غرفهاى از بهشت جا دهد كه در آنجا مدتهاى طولانى ساكن شود » . « 2 »
20 - ابوجعفر مشهدى از امام باقر عليه السلام نقل كرده است ، مىگويد : چون امام حسين عليه السلام تصميم گرفت به سمت عراق برود ، امّ سلمه رضى الله عنه آن بانويى كه او را از خردسالى تربيت كرده بود و حسين عليه السلام از همه كس نزد او عزيزتر و به آن حضرت دلسوزتر از همه بود ، و خاك تربت حسين عليه السلام در شيشهاى نزد وى بود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آن را به وى داده بود ، دنبال آن حضرت فرستاد ( آمد ) ، گفت : پسرم ! مىخواهى به روى ؟
امام حسين عليه السلام فرمود : مادرم ! قصد دارم به عراق بروم ! امّ سلمه گفت :
من تو را به خدا سوگند مىدهم كه مبادا به عراق به روى !
فرمود : مادر ! براى چه به عراق نروم ؟
امّ سلمه گفت : من از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شنيدم كه مىفرمود : به زودى پسرم حسين را در عراق مىكشند . پسرم ! تربت تو در شيشهاى مهر شده نزد من است ؛ آن را رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به من داد .
هامش
( 1 ) - كامل الّزيارات : ص 96 .
( 2 ) - همان : ص 104 .