تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المنطقيات للفارابي — صفحة ديباجه 4

مساهمون:

صديباجه ٤
AIFarabi ( AI pharabius ) des arabischen philosophen Leben und Schriften
بياد آكادمى پادشاهى براي دانشها در سنت پترسبورگ در 1869 ( چاپ دوم آن در 1926 ) از فارابى ونگارشهاى أو كاوش نموده است . دفتريست بسيار دشوارياب وپر است از عبارتهاى يوناني ولاتينى وعبرى وعربى . چون به همهء نسخه‌هاى عربى فارابى دسترسى نداشته است كاوشهاى أو فراگيرندگى ندارد ولى در روزگار خود أو بسيار ارزنده بوده است . 3 - إبراهيم بيومى مذكور در سال 1934 دفترى به فرانسه بنام « جايگاه فارابى در آموزشگاه فلسفي سرزمين اسلامى »
Laplace d al Farabi dausl ecole philosophique musulmane
در 1934 در پاريس بنگارش در آورده وبيشتر از نگارشهاى فلسفي فارابى كاوش كرده وچون فصوص الحكمة گمنام را از أو پنداشته فلسفهء فارابى را با گونه‌اى عرفان روزگار پسين درآميخته است . بشير فارس در المقتطف سال 1935 ص 247 - 251 گزارشى دربارهء آن دارد . هم أو را دفترى است بنام « جايگاه ارغنون أرسطو در جهان اسلامى »
La place de la Logique d Aristote dans le monde arabe
چاپ 1934 در پاريس كه پايان‌نامهء دكترى أو است در دانشگاه پاريس ، در آن از ترجمه‌ها ونگارشهاى منطقي أو كاوش نموده است ولى در آن ( ص 9 چاپ دوم آن در 1969 ) مىگويد كه من خواسته‌ام منطق را به روش فارابى كه در وى گفتگوئى نيست وبنيادگذار روش منطقي جهان اسلامى أو است بياورم ولى نگارشهاى أو در منطق وگزارشهاى أو جز پاره‌هايى نابسنده بما نرسيده است ، اين بود كه به سخنان شاگرد وجانشين أو ابن سينا بس كردم كه خود نمايندهء اين روزگاران در انديشه وپندار منطقي أرسطو است . 4 - خليل جر
Kh . Georr
در 1945 دفترى ساخته است بنام « فهرست انتقادى فارابى با دو متن چاپ نشدهء منطقي أو با ترجمهء فرانسوى آنها » كه پايان‌نامهء نشر نشدهء أو است در دانشكدهء أدبيات دانشگاه پاريس در 1945 به فرانسه ( فهرست رشر ص 22 ) . 5 - احمد آتش كه فهرستى به تركى در سال 1960 در استانبول براي نگارشهاى فارابى ساختهء وآن در « بررسى از فارابى » دفتر يكم ( ص 111 - 126 ) گذارده شده است . 6 - نيكولاس رشر
Al Farabi an annnotated
در
N . Rescher bibliographie
چاپ 1962 در دو بخش وبه انگليسى نگارشهاى فارابى را با آنچه دانشمندان دربارهء أو نوشته‌اند برشمرده است . عنوان بخشهاى هفتگانهء آن را
المنطقيات للفارابي — صفحة ديباجه 4 | أبو نصر الفارابي